Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu - Centralny punkt logowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Zagadnienia architektury muzealnej

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 1402-ZAM-2Z-S2 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (0228) Interdyscyplinarne programy i kwalifikacje związane z naukami humanistycznymi
Nazwa przedmiotu: Zagadnienia architektury muzealnej
Jednostka: Instytut Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa
Grupy: Przedmioty obowiązkowe -2 rok, sem. zimowy-Ochrona dóbr kultury, zabytkoznawstwo i muzealnictwo (s2)
Punkty ECTS i inne: 2.00
Język prowadzenia: polski
Wymagania wstępne:

Znajomość historii sztuki.

Rodzaj przedmiotu:

przedmiot obowiązkowy

Całkowity nakład pracy studenta:

1. Godziny realizowane z udziałem nauczyciela (godziny kontaktowe wykładu, przewidziane w programie): 30 godz. /1 pkt.


2. Czas poświęcony na pracę indywidualną studenta, konieczny do zaliczenia przedmiotu (przygotowanie i uzupełnienie notatek; zebranie, zapoznanie się z treścią podanej literatury, przyswojenie materiału ilustracyjnego, definicji, powtórka zagadnień problemowych): 30 godz./ 1 pkt.



Łączna liczba pkt. ECTS = 2


Efekty uczenia się - wiedza:

W1: Student zyskuje pogłębioną i rozszerzoną wiedzę o zjawiskach we współczesnej architekturze ze szczególnym uwzględnieniem obiektów muzealnych i galerii sztuki.


W2: Zna czołowych przedstawicieli kierunków oraz potrafi przypisać im konkretne realizacje; potrafi odczytać wzajemne oddziaływania architektoniczne oraz korelacje między różnymi dziedzinami sztuki.


W3: Ma zdolność posługiwania się profesjonalną terminologią z zakresu architektury.


W4: Orientuje się w procesach zachodzących w kształtowaniu wnętrz muzealnych i galerii sztuki; zna uwarunkowania przestrzenno-funkcjonalne współczesnego obiektu przeznaczonego do prezentacji dzieł sztuki.


Efekty uczenia się - umiejętności:


U1: Ma podstawę do samodzielnej pracy naukowej, opartej na właściwej interpretacji współczesnego dzieła architektonicznego oraz znajomości zagadnień krytyki artystycznej (architektonicznej). Wiedzę tę może twórczo wykorzystywać w pracy zawodowej.


U2: Potrafi przeprowadzić wnikliwą i profesjonalną ocenę obiektu muzealnego pod kątem jego przydatności do funkcji wystawienniczych, stosując oryginalne i specjalistyczne podejście analityczne.


U3: Posiada umiejętność trafnego argumentowania z wykorzystaniem własnej wiedzy i w oparciu o znajomość tekstów specjalistycznych.


Efekty uczenia się - kompetencje społeczne:


K1: Ma świadomość swojej wiedzy, umie formułować i wyrażać własne poglądy.


Metody dydaktyczne:

Metoda dydaktyczna podająca :

- wykład informacyjny (konwencjonalny)


Metoda poszukująca

- ćwiczeniowa


Skrócony opis:

Zajęcia z towarzyszącą prezentacją multimedialną mają na celu poszerzenie wiedzy z zakresu architektury współczesnej ze szczególnym uwzględnieniem obiektów przeznaczonych do pełnienia funkcji galerii i muzeów.

Zajęcia przygotowują studentów do samodzielnej pracy naukowej na poziomie 2 stopnia, opartej na interpretacji współczesnego dzieła architektonicznego, na znajomości specjalistycznych rozwiązań formalnych oraz technik i materiałów budowlanych, a także na wiedzy z zakresu krytyki.

Do realizacji niniejszego przedmiotu ważna jest ogólna wiedza z zakresu historii architektury oraz zaliczenie wykładu ze Sztuki Współczesnej

Pełny opis:

Zajęcia poświęcone prezentacji zjawisk i tendencji w architekturze powszechnej od końca XIX wieku do XXI wieku w ujęciu problemowo-historycznym. Twórczość architektoniczna rozpatrywana jest na tle przemian społeczno-kulturowych i politycznych. Wiedza podstawowa, zdobyta na poziomie licencjatu, jest poszerzana o szczegółowe wiadomości dotyczące współczesnych dzieł architektonicznych. Ze względu na specyfikę studiów szczególny nacisk kładziony jest na rozwiązania formalne obiektów przeznaczonych do pełnienia funkcji galerii i muzeów.

Zajęcia rozpoczynają się wprowadzeniem do zagadnień architektury muzeów i galerii. Prezentowane są pierwsze galerie udostępniane do zwiedzania publicznego w aspekcie wydarzeń polityczno-społecznych; omawiane jest ich znaczenie edukacyjne i poznawcze a także ich wpływ na kształtowanie wnętrz dostosowanych do funkcji prezentacji dzieł sztuki.

Następnie omawiane są szczegółowe zagadnienia związane z powstaniem najważniejszych obiektów przystosowanych do prezentacji dzieł sztuki a także tworzenie specyficznych skupisk muzealnych – np. Museuminsel w Berlinie, Kunstareal w Monachium.

W trakcie zajęć wyjaśniana jest geneza i okoliczności powstania obiektów oraz rozwiązania formalno-funkcjonalne takich obiektów jak.: British Museum w Londynie, Victoria & Albert Museum w Londynie, John Soane’s Museum w Londynie, wszystkie obiekty „Wyspy Muzeów” w Berlinie, Gliptoteka w Monachium, Stara i Nowa Pinakoteka w Monachium, Muzeum Brandhorstów w Monachium.

Zajęcia są również pretekstem do rozważań na temat ogólnej działalności architektonicznej twórców prezentowanych obiektów (m.in. K.F.Schinkla, A.Stülera H.von Gärtnera, L.von Klenze i in.).

Podawana jest informacja o stanie zachowania obiektów, względnie prezentowane są koncepcje rewitalizacji lub skrótowo podawany jest zakres prac budowlano-konserwatorskich.

Osobne zagadnienie stanowią rozwiązania modernistyczne. Przewiduje się omówienie idealnego muzeum według koncepcji le Corbusiera (Musee mondial, Musée de Croissance Illimitée) oraz prezentację zrealizowanych obiektów m.in. w Ahmadabad i Tokio. Wskazywani są spadkobiercy idei corbusierowskich, wyjaśniane jest znaczenie brutalizmu w architekturze. Podawane są rozwiązania galerii sztuki według Miesa van der Rohe oraz innych modernistów.

W trakcie zajęć zaprezentowany zostanie wykład problemowy, poruszający zagadnienia budowy nowoczesnych obiektów muzealnych według projektów architektów azjatyckich, których twórczość wyrasta z silnego przywiązania do tradycji i lokalnych rozwiązań a jednocześnie bazuje na wzorach lansowanych przez kulturę Zachodu. Zaprezentowana zostanie twórczość m.in. Kenzo Tange, Kisho Kurokawy i in. Osobną część będzie stanowiło omówienie Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej "Manggha" w Krakowie.

Plastyczny symbolizm w architekturze omówiony zostanie m.in. w oparciu o twórczość Oscara Niemeyera ze szczególnym uwzględnieniem jego obiektów muzealnych.

W trakcie zajęć poruszana jest problematyka wystaw czasowych oraz związane z tym budowanie tymczasowych pawilonów sztuki; omawiane jest ich znaczenie dla popularyzacji architektury współczesnej (m.in. Serpentine Gallery w Londynie).

Osobnym zagadnieniem są adaptacje obiektów zabytkowych na cele muzealne. Podczas zajęć prezentowane są możliwości wpisania w/w funkcji w obiekty historyczne, które z różnych powodów utraciły swoje pierwotne przeznaczenie. Temat omawiany jest w oparciu o różne przykłady europejskie, prezentowane są wnętrza muzealne stworzone w dawnych dworcach kolejowych, halach fabrycznych i przemysłowych, oranżeriach czy salach sportowych. Zwraca się uwagę na działania wynikające z potrzeby osiągnięcia kompromisu pomiędzy zachowaniem struktury zabytkowej obiektu a wypracowaniem właściwej ekspozycji dzieł sztuki (oraz związanej z nią sprawą odpowiedniego oświetlenia i zabezpieczenia).

Kilka spotkań poświeconych jest problemowi postmodernizmu w architekturze. W trakcie zajęć uszczegóławiane są podstawy i założenia stylu, prezentowane są zagadnienia krytyki architektonicznej, zwłaszcza w odniesieniu do twórczości czołowych przedstawicieli modernizmu. Prezentowane na zajęciach obiekty muzealne i galerie sztuki omawiane są zarówno pod względem rozwiązań funcjonalno-przestrzennych jak i rozwiązań bryły, opracowania elewacji, które są pretekstem do odczytywania związków formalnych z wcześniejszymi obiektami architektonicznymi, do znajdywania cytatów architektonicznych, symboli itp.

W trakcie zajęć uszczegóławiane są także podstawy i założenia programowe dekonstruktywizmu, prezentowana jest działalność twórców związanych z tym kierunkiem (m.in. F.O.Gehry, D.Liebeskind, Z.Hadid); wskazane jest znaczenie konstruktywizmu rosyjskiego i modernizmu na ukształtowanie nowego języka wypowiedzi architektonicznej, omawiane jest znaczenie inspiracji twórczej, pokazywany jest proces powstawania obiektów muzealnych od inspiracji, szkicu, koncepcji, modelu po projekt wykonawczy. Prezentowane są obiekty muzealne niezrealizowane oraz te wykonane i zaadaptowane (m.in. Muzeum Vitra w Weil nad Renem).

Jedno ze spotkań poświęcone zostanie obiektom muzealnym Fundacji Salomona Guggenheima. Omawiane są rozwiązania formalno-przestrzenne obiektów zrealizowanych i koncepcje muzeów przyszłości. Jednocześnie prezentowana jest twórczość architektów współpracujących z Fundacją.

Literatura:

Wybrana literatura podstawowa:

Pabich M., O kształtowaniu muzeum sztuki. Przestrzeń piękniejsza od przedmiotu, Łódź 2004.

Die Museuminsel zu Berlin, Warszawa 1988

Ingarden K., Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej i Pawilon “Wyspiański 2000” w Krakowie jako przykład współczesnych projektów architektonicznych w środowisku historycznym [w:] Architektura współczesna w mieście zabytkowym, Muzeum Architektury, Wrocław 2000, s.81-86.

Kiciński A., Racjonalizm i romantyzm w oświetleniu naturalnym muzeów i galerii sztuki, Muzealnictwo nr 40, Warszawa 1998.

Kiciński A., Bregencja, Bazylea, Bilbao, Trzy muzea, trzech mistrzów, trzy idee architektury, Muzealnictwo nr 41, Warszawa 1999.

Kiciński A., Muzea – instrumenty ekspozycji czy świątynie?, Muzealnictwo nr 43, Warszawa 2001.

Kiciński A., Trwałość idei architektonicznej i wystawienniczej muzeum sztuki na przykładzie MASP (Museu de Sao Paulo) i MAC (Muzeum Sztuki Nowoczesnej) w Niteroi, Muzealnictwo nr 43, Warszawa 2001.

Kysiak M., Architektura Pawilonów Wystawowych. Funkcja. Forma. Konstrukcja, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1998.

Muzeum. Architektura wobec sztuki. W poszukiwaniu consensusu, „Seria Problemy”, pod red.J.Jedlińskiego i J.Janik, nr 1, 1993.

Wierzbicki J., Muzea i biblioteki, Warszawa 1961.

Żygulski Z., Muzea na świecie. Wstęp do muzealnictwa, Warszawa 1982.

Wybrana literatura uzupełniająca:

Białostocki J., Podstawy metodologiczne w historii sztuki a praktyka muzealna, [w:] Tessera. Sztuka jako przedmiot badań, Kraków 1981

Gombrich E.H., Muzeum wczoraj, dziś i jutro [w:] Teksty, Nr 2 (50), 1980, s.191-207

Buildings for the Arts, New York 1978.

Coleman L., Museum buildings, Washington 1950.

Leszczyńska-Mieczkowska, O idei i architekturze Centrum Sztuki i techniki Japońskiej „Manggha” w kontekście kierunku rozwoju muzeów i inspiracji towarzyszących powstawaniu projektu, [w:] Kierunki, materiały seminarium, Kraków 2005, s.19-30.

Gössel P., Leuthäuser G., Architektura XX wieku, Kolonia 2006(Architecture in the Twentieth Centry, Köln 1991).

A. Kotula, P. Krakowski, Architektura współczesna, Kraków 1967.

Biegański P., U źródeł architektury współczesnej, Warszawa 1972.

Giedion S., Przestrzeń-czas-architektura, Warszawa 1975.

Ghirardo D., Architektura po modernizmie, wyd.VIA, 1999.

Jencks Ch., Architektura postmodernistyczna Warszawa 1987.

Jencks Ch., Ruch nowoczesny w architekturze, Warszawa 1987.

Jencks Ch., Architektura późnego modernizmu, Warszawa 1989

W.Fiałkowski, Siedmiu architektów XX wieku, Warszawa 1981.

Watkin D., Historia architektury zachodniej, Warszawa 2001.

Banham R., Rewolucja w architekturze, Warszawa 1979.

Olszewski A., Nowa forma w architekturze polskiej, 1900-1925, Warszawa 1967.

Norberg-Schulz Ch., Znaczenie w architekturze Zachodu, Warszawa 1999.

Rasmussen S.E., Odczuwanie architektury, Warszawa 1999.

Berkel B., Bos C., Niepoprawni wizjonerzy, Warszawa 2000.

Sławińska J., Ekspresja sił w nowoczesnej architekturze, Warszawa 1997.

Efekty uczenia się:

Student zyskuje pogłębioną i rozszerzoną wiedzę o zjawiskach we współczesnej architekturze ze szczególnym uwzględnieniem obiektów muzealnych i galerii sztuki. Nie tylko zna czołowych przedstawicieli kierunków oraz potrafi przypisać im konkretne realizacje ale także swobodnie porusza się w meandrach współczesnej architektury, potrafi odczytać wzajemne oddziaływania architektoniczne oraz korelacje między różnymi dziedzinami sztuki.

Ma podstawę do samodzielnej pracy naukowej, opartej na właściwej interpretacji współczesnego dzieła architektonicznego oraz znajomości zagadnień krytyki artystycznej (architektonicznej). Wiedzę tę może twórczo wykorzystywać w pracy zawodowej.

Ma zdolność posługiwania się profesjonalną terminologią z zakresu architektury. Orientuje się w procesach zachodzących w kształtowaniu wnętrz muzealnych i galerii sztuki; zna uwarunkowania przestrzenno-funkcjonalne współczesnego obiektu przeznaczonego do prezentacji dzieł sztuki.

Potrafi przeprowadzić wnikliwą i profesjonalną ocenę obiektu muzealnego pod kątem jego przydatności do funkcji wystawienniczych, stosując

oryginalne i specjalistyczne podejście analityczne.

Umie formułować i wyrażać własne poglądy, posiada umiejętność trafnego argumentowania z wykorzystaniem własnej wiedzy i w oparciu o znajomość tekstów specjalistycznych.

Metody i kryteria oceniania:

Zaliczenie testu końcowego.

Test w formie prezentacji multimedialnej, podczas której student odpowiada na zadawane (wyświetlane) pytania (krótki opis lub odpowiedź do wyboru) oraz rozpoznaje obiekty architektoniczne i ich autorów.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2017/18" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-25
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Joanna Kucharzewska
Prowadzący grup: Joanna Kucharzewska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie lub ocena
Ćwiczenia - Zaliczenie na ocenę

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/19" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-02-24
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Joanna Kucharzewska
Prowadzący grup: Joanna Kucharzewska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie lub ocena
Ćwiczenia - Zaliczenie na ocenę

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/20" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-02-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Joanna Kucharzewska
Prowadzący grup: Joanna Kucharzewska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie lub ocena
Ćwiczenia - Zaliczenie na ocenę

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2020/21" (zakończony)

Okres: 2020-10-01 - 2021-02-21
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Joanna Kucharzewska
Prowadzący grup: Grzegorz Grąbczewski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie lub ocena
Ćwiczenia - Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Zajęcia mają na celu poszerzenie wiedzy z zakresu architektury współczesnej ze szczególnym uwzględnieniem obiektów przeznaczonych do pełnienia funkcji galerii i muzeów.

Zajęcia przygotowują studentów do samodzielnej pracy naukowej na poziomie 2 stopnia, opartej na interpretacji współczesnego dzieła architektonicznego, na znajomości specjalistycznych rozwiązań formalnych oraz technik i materiałów budowlanych.

Pełny opis:

Zajęcia realizowane są w dwóch formułach – 1. wykład konwencjonalny, 2-referaty studentów i dyskusja

Część realizowana w formie wykładów poświęcona jest prezentacji zjawisk i tendencji w architekturze powszechnej od końca XIX wieku do XXI wieku w ujęciu problemowo-historycznym. Twórczość architektoniczna rozpatrywana jest na tle przemian społeczno-kulturowych i politycznych. Wiedza podstawowa, zdobyta na poziomie licencjatu, jest poszerzana o szczegółowe wiadomości dotyczące współczesnych dzieł architektonicznych. Ze względu na specyfikę studiów szczególny nacisk kładziony jest na rozwiązania formalne obiektów przeznaczonych do pełnienia funkcji galerii i muzeów.

1. Muzea i galerie – wprowadzenie – 2 godz.

Wprowadzenie do zagadnień architektury muzeów i galerii. Prezentowane są pierwsze galerie udostępniane do zwiedzania publicznego w aspekcie wydarzeń polityczno-społecznych; omawiane jest ich znaczenie edukacyjne i poznawcze a także ich wpływ na kształtowanie wnętrz dostosowanych do funkcji prezentacji dzieł sztuki.

2. Wyspa muzeów w Berlinie – 2 godz.

W trakcie zajęć zaprezentowana zostaje geneza powstania skupiska obiektów muzealnych, lokowanych nad kanałem Sprewy. Omawiane są okoliczności powstawania obiektów oraz rozwiązania formalno-funkcjonalne. Zajęcia są również pretekstem do rozważań na temat ogólnej działalności architektonicznej twórców prezentowanych obiektów (m.in. K.F.Schinkla, A.Stülera i in.). Podawana jest informacja o stanie zachowania obiektów znajdujących się na Museuminsel po II wojnie światowej, prezentowane są koncepcje rewitalizacji miejsca proponowane od lat 90-tych XX wieku oraz ostateczny stan po pracach konserwatorskich i remontowych.

3. Kunstareal w Monachium – 2 godz.

W trakcie zajęć omawiana jest przebudowa Monachium, działalność H.von Gärtnera, L.von Klenze; rozwiązania formalno-przestrzenne Gliptoteki, Starej i Nowej Pinakoteki; zajęcia są również pretekstem do rozważań na temat współczesnych obiektów muzealnych m.in. Muzeum Brandhorstów.

4. Muzea i galerie w Wielkiej Brytanii – 2 godz.

Zajęcia służą omówieniu historii powstania oraz rozwiązań funkcjonalno-przestrzennych wybranych obiektów muzealnych Wielkiej Brytanii a także ich modernizacji w czasach współczesnych. Jednocześnie przybliżony jest dorobek twórczy projektantów na tle ogólnych tendencji w sztuce. W trakcie zajęć prezentowane są m.in. John Soane’s Museum, British Museum, Victoria & Albert Museum w Londynie, Oxford University Museum of Natural History i in.

5. Muzea i galerie przełomu XIX i XX wieku – 2 godz.

Przypomnienie podstaw kierunku w oparciu o działalność ruchu Arts & Crafts oraz teoretyków sztuki tj. W. Morris, J.Ruskin i in., znaczenie warsztatów i ugrupowań artystycznych (w Polsce i innych krajach europejskich); omówienie rozwiązań funkcjonalno-przestrzennych obiektów muzealnych i galerii, ich znaczenie dla popularyzacji sztuki przełomu XIX i XX wieku.

6. Modernizm w architekturze muzealnej – 2 godz.

Omówienie idealnego muzeum według koncepcji le Corbusiera (Musee mondial, Musée de Croissance Illimitée) oraz prezentacja zrealizowanych obiektów m.in. w Ahmadabad i Tokio; spadkobiercy idei corbusierowskich; znaczenie brutalizmu w architekturze; rozwiązanie galerii sztuki według Miesa van der Rohe i innych modernistów.

7. Między tradycją a nowoczesnością - 2 godz.

Wykład problemowy poruszający zagadnienia budowy nowoczesnych obiektów muzealnych przez twórców azjatyckich, których twórczość wyrasta z silnego przywiązania do tradycji i lokalnych rozwiązań a jednocześnie bazuje na wzorach lansowanych przez kulturę Zachodu. Zaprezentowana zostanie twórczość m.in. Kenzo Tange, Kisho Kurokawy i in. Osobną część będzie stanowiło omówienie Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej "Manggha" w Krakowie.

8. Plastyczny symbolizm w architekturze – 2 godz.

Wykład poświęcony twórczości Oscara Niemeyera ze szczególnym uwzględnieniem jego obiektów muzealnych.

9. Architektura pawilonów wystawowych – 2 godz.

W trakcie zajęć poruszana jest problematyka wystaw czasowych i tymczasowych pawilonów sztuki; omawiane jest ich znaczenie dla popularyzacji architektury współczesnej. Osobne zagadnienie stanowi Serpentine Gallery wraz z prezentacją wszystkich pawilonów powstałych od 2000 roku oraz z omówieniem twórczości architektów.

10. Adaptacje. Funkcja muzealna w obiekcie zabytkowym – 2 godz.

Podczas zajęć prezentowane są możliwości wpisania funkcji muzealnych w obiekty historyczne, które z różnych powodów utraciły swoje pierwotne funkcje. Temat omawiany jest w oparciu o różne przykłady europejskie, prezentowane są wnętrza muzealne wpisane w dawne dworce, hale fabryczne i przemysłowe, oranżerie czy sale sportowe. Zwraca się uwagę na działania wynikające z potrzeby osiągnięcia kompromisu pomiędzy zachowaniem struktury zabytkowej obiektu a wypracowaniem właściwej ekspozycji dzieł sztuki, w tym oświetlenia i odpowiedniego bezpieczeństwa.

11. Postmodernistyczne muzea i galerie – 4 godz.

W trakcie zajęć uszczegóławiane są podstawy i założenia stylu, prezentowane są zagadnienia krytyki architektonicznej, zwłaszcza w odniesieniu do twórczości czołowych przedstawicieli modernizmu. Prezentowane na zajęciach obiekty muzealne i galerie sztuki omawiane są zarówno pod względem rozwiązań funcjonalno-przestrzennych jak i rozwiązań bryły, opracowania elewacji, które są pretekstem do odczytywania związków formalnych z wcześniejszymi obiektami architektonicznymi, do znajdywania cytatów architektonicznych, symboli itp.

12. Muzea Fundacji S.Guggenheima- 2 godz.

Zajęcia prezentują obiekty muzealne Fundacji Salomona Guggenheima. Omawiane są rozwiązania formalno-przestrzenne obiektów zrealizowanych i koncepcje muzeów przyszłości. Jednocześnie prezentowana jest twórczość architektów współpracujących z Fundacją i podejmowana jest próba jej charakterystyki.

13. Dekonstruktywizm a muzea – 2 godz.

W trakcie zajęć uszczegóławiane są podstawy i założenia programowe stylu; wskazane jest znaczenie konstruktywizmu rosyjskiego i modernizmu na ukształtowanie nowego języka wypowiedzi architektonicznej. Prezentowane są obiekty muzealne niezrealizowane oraz te wykonane; omawiane jest m.in. znaczenie Muzeum Vitra w Weil nad Renem.

14. Muzeum a symbol – 2 godz.

Zajęcia poświęcone są w głównej mierze twórczości Daniela Libeskinda, omawiane jest znaczenie inspiracji twórczej, pokazywany jest proces powstawania obiektów muzealnych od inspiracji, szkicu, koncepcji, modelu po projekt wykonawczy.

Literatura:

1. Pabich M., O kształtowaniu muzeum sztuki. Przestrzeń piękniejsza od przedmiotu, Łódź 2004

2. Museum for a New Millenium: Concept Projects Buildings, katalog wystawy Art Centre Basel, Basel 2000

3. Die Museuminsel zu Berlin, Warszawa 1988

4. Ingarden K., Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej i Pawilon “Wyspiański 2000” w Krakowie jako przykład współczesnych projektów architektonicznych w środowisku historycznym [w:] Architektura współczesna w mieście zabytkowym, Muzeum Architektury, Wrocław 2000, s.81-86

5. Kiciński A., Racjonalizm i romantyzm w oświetleniu naturalnym muzeów i galerii sztuki, Muzealnictwo nr 40, Warszawa 1998

6. Kiciński A., Bregencja, Bazylea, Bilbao, Trzy muzea, trzech mistrzów, trzy idee architektury, Muzealnictwo nr 41, Warszawa 1999

7. Kiciński A., Muzea – instrumenty ekspozycji czy świątynie?, Muzealnictwo nr 43, Warszawa 2001

8. Kiciński A., Trwałość idei architektonicznej i wystawienniczej muzeum sztuki na przykładzie MASP (Museu de Sao Paulo) i MAC (Muzeum Sztuki Nowoczesnej) w Niteroi, Muzealnictwo nr 43, Warszawa 2001

9. Kysiak M., Architektura Pawilonów Wystawowych. Funkcja. Forma. Konstrukcja, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1998

10. Muzeum. Architektura wobec sztuki. W poszukiwaniu consensusu, „Seria Problemy”, pod red.J.Jedlińskiego i J.Janik, nr 1, 1993.

11. Wierzbicki J., Muzea i biblioteki, Warszawa 1961

12. Żygulski Z., Muzea na świecie. Wstęp do muzealnictwa, Warszawa 1982

Wybrana literatura uzupełniająca:

1. Białostocki J., Podstawy metodologiczne w historii sztuki a praktyka muzealna, [w:] Tessera. Sztuka jako przedmiot badań, Kraków 1981

2. Gombrich E.H., Muzeum wczoraj, dziś i jutro [w:] Teksty, Nr 2 (50), 1980, s.191-207

3. Buildings for the Arts, New York 1978.

4. Coleman L., Museum buildings, Washington 1950

5. Leszczyńska-Mieczkowska, O idei i architekturze Centrum Sztuki i techniki Japońskiej „Manggha” w kontekście kierunku rozwoju muzeów i inspiracji towarzyszących powstawaniu projektu, [w:] Kierunki, materiały seminarium, Kraków 2005, s.19-30

6. Gössel P., Leuthäuser G., Architektura XX wieku, Kolonia 2006 (Architecture in the Twentieth Centry, Köln 1991)

7. A. Kotula, P. Krakowski, Architektura współczesna, Kraków 1967.

8. Biegański P., U źródeł architektury współczesnej, Warszawa 1972.

9. Giedion S., Przestrzeń-czas-architektura, Warszawa 1975.

10. Ghirardo D., Architektura po modernizmie, wyd.VIA, 1999.

11. Jencks Ch., Architektura postmodernistyczna Warszawa 1987.

12. Jencks Ch., Ruch nowoczesny w architekturze, Warszawa 1987.

13. Jencks Ch., Architektura późnego modernizmu, Warszawa 1989

14. W.Fiałkowski, Siedmiu architektów XX wieku, Warszawa 1981

15. Watkin D., Historia architektury zachodniej, Warszawa 2001.

16. Banham R., Rewolucja w architekturze, Warszawa 1979

17. Olszewski A., Nowa forma w architekturze polskiej, 1900-1925, Warszawa 1967

18. Norberg-Schulz Ch., Znaczenie w architekturze Zachodu, Warszawa 1999

19. Rasmussen S.E., Odczuwanie architektury, Warszawa 1999

20. Berkel B., Bos C., Niepoprawni wizjonerzy, Warszawa 2000

21. Sławińska J., Ekspresja sił w nowoczesnej architekturze, Warszawa 1997

Uwagi:

brak

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu.