Paleografia łacińska

Podstawowa znajomość łaciny.

przedmiot fakultatywny

Całkowity nakład pracy studenta 2 punkty - 60 h:

- udział w zajeciach 30 h - 1 punkt ECTS

- konsultacje z nauczycielem akademickim 15 h - 0,5 punktu ECTS

- praca indywidualna studenta 15 h - 0,5 punktu ECTS

W1: posiada podstawową wiedzę pozwalającą na analizę i interpretację wytworów cywilizacji przydatnych dla poznania epok historycznych K_W09

W2: zna różne źródła informacji; rozumie ich przydatność w badaniach historycznych K_W09

U1: potrafi opanować i stosować pod kierunkiem opiekuna naukowego podstawowe umiejętności badawcze w zakresie historii K_U03

U2: tłumaczy i objaśnia proste teksty źródłowe w języku starożytnym i języku nowożytnym występującym w źródłach historycznych K_U12

K1: docenia i szanuje, jak też jest gotów promować tradycje oraz dziedzictwo historyczne i kulturowe Polski, swojego regionu i Europy K_K07

K2: podejmuje próby uczestnictwa w dyskusjach historycznych i przekazywania informacji osobom zainteresowanym historią spoza grona fachowców K_K09

K3: docenia rolę nauk historycznych i pokrewnych dla kształtowania więzi społecznych na poziomie lokalnym i ponadlokalnym K_K10

Metody dydaktyczne podające:

- pogadanka

Metody dydaktyczne poszukujące:

- laboratoryjna

- pokaz

- pogadanka

- ćwiczeniowa

Głównym celem zajęć jest stworzenie podstaw do samodzielnego odczytywania dawnego pisma i rozwiązywania abrewiacji.

Celem zajęć jest poznanie warsztatu paleograficznego. Uczestnicy zapoznają się z rozwojem pisma łacińskiego, zmianami materiału i narzędzi pisarskich, a także z zasadami brachygrafii. Szczególny nacisk zostanie położony na zdobywanie umiejętności odczytywania tekstów rękopiśmiennych.

Literatura podstawowa:

- Biniaś-Szkopek M., Delimata M., Skrzypczak Ł., Podstawy paleografii łacińskiej: skrypt dla studentów archiwistyki, Poznań 2007.

-Gieysztor A., Zarys dziejów pisma łacińskiego, Warszawa 1973 (i późniejsze wydania).

- Porębski S.A., Paleografia łacińska, Warszawa 1997.

- Semkowicz W., Paleografia łacińska, Kraków 2000, wyd. 2.

Literatura uzupełniająca:

Cappelli A., Lexicon Abbteviaturarum. Dizionario di abbreviature latine ed italiane, Milano 1979, wyd. 6.

M. Juda, Pismo drukowane w Polsce w XV – XVIII w., Lublin 2001.

E.Potkowski, Książka rękopiśmienna w kulturze Polski średniowiecznej, Warszawa 1984.

J. Słowiński, Rozwój pisma łacińskiego w Polsce XVI-XVIII wieku. Studium paleograficzne, Lublin 1992

J.Szymański, Pismo łacińskie i jego rola w kulturze, Wrocław 1975.

B.Trelińska, Gotyckie pismo epigraficzne w Polsce, Lublin 1991.

B.Trelińska, Epigraficzna kapitała protorenesansowa w Polsce, w: Tradycje i perspektywy nauk pomocniczych historii w Polsce, pod red. M. Rokosza, Kraków 1995, s. 209 - 228.

Zaliczenie sprawdzianów i kolokwium końcowego: W1, W2, U1, U2

Aktywność na zajęciach: K1, K2, K3

Nie dotyczy.