Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu - Centralny punkt logowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Międzyosobowy poziom wyjaśniania umysłu i zdolności poznawczych

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 2401-K-MF-MPWUZP Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (0310) Nauki społeczne i psychologiczne
Nazwa przedmiotu: Międzyosobowy poziom wyjaśniania umysłu i zdolności poznawczych
Jednostka: Katedra Kognitywistyki
Grupy: Kognitywistyka s1,s2 - zajęcia do wyboru- sem. zim.
Punkty ECTS i inne: 2.00
Język prowadzenia: polski
Wymagania wstępne:

Szanowni Państwo,

zajęcia z wykładu Międzyosobowy poziom wyjaśniania umysłu i zdolności poznawczych 2401-K-MF-MPWUZPSemestr zimowy 2021/22 będą prowadzone w tradycyjny sposób w sposób stacjonarny, tj. salach wykładowych.


Jednakże będziemy też korzystać z platformy zdalnej, dlatego proszę o zapisanie się do kursu w Ms Teams

Oto link do zajęć: https://teams.microsoft.com/l/team/19%3a3087312c72d542168d4db3d76d6e8f07%40thread.tacv2/conversations?groupId=c0adb6b8-b322-42e9-bad7-ed561f657dcf&tenantId=e80a627f-ef94-4aa9-82d6-c7ec9cfca324

Proszę zapisać się jak najszybciej do tej grupy zajęciowej.

Pierwsze zajęcia odbędą się:

2021-10-05, 15:00-16:30

Pozdrawiam serdecznie

Daniel Żuromski


Rodzaj przedmiotu:

przedmiot fakultatywny

Całkowity nakład pracy studenta:

1. Godziny realizowane z udziałem nauczycieli: godziny kontaktowe przewidziane w planie studiów: 30 godzin wykładów


2. Czas poświęcony na pracę indywidualną studenta/słuchacza/uczestnika kursu potrzebny do pomyślnego zaliczenia przedmiotu, tj. wcześniejsze przygotowanie i uzupełnienie notatek; zebranie i wybór odpowiednich materiałów do zajęć, wymagane powtórzenie materiału, pisanie prac, projektów, czytanie literatury: 60 godzin


3. Czas wymagany do przygotowania się i do uczestnictwa w procesie oceniania (np. w egzaminach): 30 godzin


Efekty uczenia się - wiedza:

W1: Student zna podstawowe pojęcia i ideę międzyosobowego poziom wyjaśniania umysłu i zdolności poznawczych jako opowiedz na pytanie o unikalne i specyficzne zdolności poznawcze dla człowieka K_W02


W2: Student zna i odróżnia podstawowe podejścia stanowisk głoszących konstytutywną rolę tego co społeczno-kulturowe dla umysłu i poznania: K_W07, K_W14


W3: Student rozumie społeczne mechanizmy transformacji umysłu, w szczególności klasyczny, „językowy” model Wygotskiego oraz „prejęzykowy” model Tomasella (także w ujęciach kognitywistycznych): K_W11, K_W16


Efekty uczenia się - umiejętności:

U1: Student potrafi przytoczyć empiryczne świadectwa z dziedziny psychologii poznawczej, rozwojowej, ewolucyjnej i prymatologii na rzecz społecznych mechanizmów formowania się umysłu (dialogiczność, dzielona intencjonalność (shared): K_U14, K_U16

U2: Student potrafi samodzielnie stosować aparaturę metodologiczną użytą w autorskiej koncepcji międzyosobowego poziomu wyjaśniania: analizy wielopoziomowej, względnej autonomiczności poziomów wyjaśniania (podmiotowego, subpodmiotowego oraz międzyosobowego) oraz modelu wyjaśniania opartego na mechanizmach (mechanism-based explanation) i odnosić się krytycznie do omawianych zagadnień : K_U01, K_U05.


Efekty uczenia się - kompetencje społeczne:

K1: Student postrzega społeczne interakcje jako źródła formowania się umysłu, zdolności poznawczych oraz, współpracy i moralności: K_K08, K_K03

K2: Potrafi ocenić stopień powiązania problemów teoretycznych z praktycznymi -K_K08, K_K01


Metody dydaktyczne:

Metody podające: wykład informacyjny, wykład problemowy

Metody poszukujące:

Tworzenie mapy pojęciowej





Metody dydaktyczne eksponujące:

- pokaz

Metody dydaktyczne podające:

- opis
- opowiadanie
- wykład konwersatoryjny
- wykład problemowy

Metody dydaktyczne poszukujące:

- klasyczna metoda problemowa

Metody dydaktyczne w kształceniu online:

- metody służące prezentacji treści
- metody wymiany i dyskusji

Skrócony opis:

Celem zaproponowanego przedmiotu jest odpowiedź na pytanie, na czym polega wpływ tego co społeczno-kulturowe na umysł i poznanie? Treścią wykładu będzie propozycja przedstawienia ramy pojęciowej, dzięki której można będzie udzielić odpowiedzi na postawione powyżej pytania.

Pełny opis:

Celem zaproponowanego przedmiotu jest odpowiedź na pytanie, na czym polega wpływ tego co społeczno-kulturowe na umysł i poznanie? Pytanie to będzie dotyczyć:

(i) natury relacji między tym, co społeczne i kulturowe a umysłem, zdolnościami poznawczymi i rozwojem poznawczym;

(ii) aspektów umysłu, zdolności poznawczych i rozwoju poznawczego, na które wpływ ma to co społeczne i kultura

(iii) procesów, w których to, co społeczne i kulturowe staje się częścią indywidualnego funkcjonowania poznawczego (Gauvain, Perez 2015).

Treścią wykładu będzie propozycja przedstawienia ramy pojęciowej, dzięki której można będzie udzielić odpowiedzi na postawione powyżej pytania. W poniższych rozważaniach w sposób neutralny postuluje się istnienie międzyosobowego poziomu wyjaśniania – uznając, że to co społeczne i kulturowe jest jednym z konstytutywnych warunków umysłu i poznania.

W literaturze dotyczącej wyjaśniania umysłu i zdolności poznawczych zwraca się uwagę na istotność rozróżniania poziomów wyjaśniania. Wyróżnia się przede wszystkim: podmiotowy poziom wyjaśniania (poziom np. przekonań, pragnień) oraz subpodmiotowy poziom wyjaśniania (np. poziom neuronalny lub komputacyjny). Podczas wykładu będę wykazywał, że powinniśmy przyjąć jeszcze trzeci poziom: międzyosobowy poziom wyjaśniania. Powodem postulowania trzeciego poziomu wyjaśniania jest to, że istnieją specyficzne dziedziny, w których to interakcje międzyosobowe wpływają na podstawowe zdolności i procesy poznawcze, co może prowadzić do ich transformacji w bardziej zaawansowane zdolności i procesy poznawcze. Ogół takich dziedzin będzie określany międzyosobowym poziom wyjaśniania, a w centrum jego potencjału eksplanacyjnego będą znajdować się różne typy i formy owej transformacji.

Podczas wykładu zostanie zarysowany model Wygotskiego powstawania wyższych funkcji umysłowych jako egzemplifikacja wyjaśniania na poziomie międzyosobowym. Następnie zobaczymy, jak w ramach tego modelu powstają specyficzne procesy poznawcze, jak dialogiczne myślenie i dialogiczne reprezentacje poznawcze (dialogic cognitive representations). Na koniec tego działu model Wygotskiego rozważymy w kontekście współczesnej koncepcji filozofii umysłu, tj. społecznie rozszerzonego umysłu (the socially extended mind) oraz koncepcji „instytucji umysłowych” (mental institutions).

Ponadto zostanie przedstawiona my-intencjonalność czy też intencjonalność kolektywna jako kolejna istotna cecha MPW. Kluczowym elementem tej części wykładu będzie zarysowany model M. Tomasello i ukazany poziom międzyosobowy w domenach: ontogenetycznej, filogenetycznej i kulturowej powstawania i transformacji zdolności poznawczej w kontekście Tomasello hipotezy dzielonej intencjonalności: „myślenie dla współdziałania”.

Główny zarys idei:

Żuromski D. (2020), The Therapeutic vs. Constructive Approach to the Transformative Character of Collective Intentionality. The Interpersonal Level of Explanation, “Logic and Logical Philosophy”, doi.org/10.12775/LLP.2020.004 (PDF: https://apcz.umk.pl/czasopisma/index.php/LLP/article/view/LLP.2020.004)

Żuromski, D. (2020). Międzyosobowy poziom wyjaśniania umysłu i zdolności poznawczych. Filozofia Nauki, 28(2), 47-74. https://doi.org/10.14394/filnau.2020.0009 (PDF: https://www.fn.uw.edu.pl/index.php/fn/article/view/1133)

Literatura:

Barresi, J., & Moore, C. (1996). Intentional relations and social understanding. „Behavioral and brain sciences”, 19(1), 107-122.

Bąk, W. (2009). Wielość Ja w ujęciu poznawczym i dialogowym. Próba integracji podejść. „Przegląd Psychologiczny”, 52(1), 53–68.

Białecka-Pikul, M. (2012). Narodziny i rozwój refleksji nad myśleniem. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Białek, A. (2010). Patrz, gdzie patrzę. Psychologiczne aspekty podejmowania cudzej perspektywy. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

De Vecchi, F. (2011). Collective intentionality vs. intersubjective and social intentionality. An account of collective intentionality as shared intentionality. „Phenomenology and Mind”, (1), 72-87.

De Vecchi, F. (2014). Three types of Heterotropic intentionality. A taxonomy in social ontology. w: Institutions, Emotions, and Group Agents, Springer, Dordrecht, 117-137.

Fernyhough, C. (1996), The dialogic mind: A dialogic approach to the higher mental functions. „New Ideas in Psychology”, 14:47–62.

Fernyhough, C. (1997), Vygotsky’s sociocultural approach: Theoretical issues and implications for current research. w: The development of social cognition, ed. S. Hala, Psychology Press, 65-93.

Fernyhough, C. (2008). Getting Vygotskian about theory of mind: Mediation, dialogue, and the development of social understanding. Developmental review, 28(2), 225-262.

Fernyhough , C. (2009). Dialogic thinking, w: A. Winsler, C. Fernyhough and I. Montero (eds.), Private speech, executive functioning, and the development of verbal self-regulation. Cambridge University Press, s. 42-52.

Forgas J. P., Haselton M. G., and Hippel W. von (red.), Evolution and the Social Mind: Evolutionary Psychology and Social Cognition, Psychology Press, New York, NY, USA. 2007.

Gauvain, M., & Perez, S. (2015). Cognitive development and culture. In L. Liben & U. Müller (vol. eds), Vol. 2: Cognitive processes, R. Lerner (editor-in-chief), 7th edition of the Handbook of Child Psychology and Developmental Science (pp. 854–896). New York: Wiley Blackwell.

Jankovic, M., & Ludwig, K. (Eds.). (2017). The Routledge handbook of collective intentionality. Routledge.

Kielar-Turska, M. (2013). Językowa zewnętrzna i wewnętrzna kontrola działania. „Psychologia Rozwojowa”, 18(4), 47-61.

Kiverstein, J. (Ed.). (2016). The Routledge handbook of philosophy of the social mind. Taylor & Francis.

Przybysz P. (2014), O poznawaniu innych umysłów. Wokół kognitywistycznych badań nad poznaniem społecznym, Bogucki Wydawnictwo Naukowe, Poznań.

Puchalska-Wasyl, M. (2016). Nasze wewnętrzne dialogi: O dialogowości jako sposobie funkcjonowania człowieka. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

Rakoczy, H. (2016). The development of individual and shared intentionality [w:] Kiverstein, J. (red.), The Routledge Handbook to the Philosophy of the Social Mind, 2016, s. 139-151.

Satne G. (2016a), Social Approaches to Intentionality, [w:] Kiverstein, J. (red.), The Routledge Handbook to the Philosophy of the Social Mind, Abingdon: Routledge.

Schweikard D. P., Schmid H. B. (2013), Collective Intentionality, The Stanford Encyclopedia of Philosophy (First published Thu Jun 13, 2013) Edward N. Zalta (ed.), URL = (http://plato.stanford.edu/entries/collective-intentionality/).

Searle J. (1995), The Construction of Social Reality. New York: Free Press.

Searle, J. (2010). Making the social world: The structure of human civilization. Oxford University Press.

Tomasello M. (2002), Kulturowe źródła ludzkiego poznawania; przeł. J. Rączaszek, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Tomasello M., Carpenter M., Call J., Behne T., Moll H. (2007), Rozumienie i wspólnota intencji jako źródła kulturowego poznawania, [w:] red. Beata Sierocka, „Via commnicandi” III - 2007, s. 260-324.

Tomasello, M., & Carpenter, M. (2007). Shared intentionality. Developmental science, 10(1), 121-125.

Tomasello M. (2015), Historia naturalna ludzkiego myślenia, przeł. B. Kucharzyk, R. Ociepa, Kraków: Copernicus Center Press, 2015.

Tomasello M. (2016), A natural history of human morality, Harvard University Press.

Tomasello M. (2016c), Dlaczego współpracujemy?, przeł. Ł. Kwiatek, Kraków: Copernicus Center Press, 2016.

Toomela, A. (2016). What are higher psychological functions?. “Integrative Psychological and Behavioral Science”, 50(1), 91-121

Wertsch, J. V. (1985). Vygotsky and the social formation of mind. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Wertsch, J. V. (1991). Voices of the mind: A sociocultural approach to mediated action. Hemel Hempstead: Harvester Wheatsheaf.

Wygotski, L.S. (1971). Wybrane prace psychologiczne. przeł. E. Flesznerowa i J. Fleszner. PWN, Warszawa.

Wygotski, L.S. (2005). Narzędzie i znak w rozwoju dziecka. przeł. B. Grell. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Żuromski D. (2020), The Therapeutic vs. Constructive Approach to the Transformative Character of Collective Intentionality. The Interpersonal Level of Explanation, “Logic and Logical Philosophy”, doi.org/10.12775/LLP.2020.004

Żuromski, D. (2020). Międzyosobowy poziom wyjaśniania umysłu i zdolności poznawczych. Filozofia Nauki, 28(2), 47-74. https://doi.org/10.14394/filnau.2020.0009 (PDF: https://apcz.umk.pl/czasopisma/index.php/LLP/article/view/LLP.2020.004)

Metody i kryteria oceniania:

Ocena na podstawie

eseju końcowego i jego prezentacji.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/19" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-02-24
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Daniel Żuromski
Prowadzący grup: Daniel Żuromski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Wykład - Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Celem zaproponowanego przedmiotu jest odpowiedź na pytanie, na czym polega wpływ tego co społeczno-kulturowe na umysł i poznanie? Treścią wykładu będzie propozycja przedstawienia ramy pojęciowej, dzięki której można będzie udzielić odpowiedzi na postawione powyżej pytania.

Pełny opis:

Celem zaproponowanego przedmiotu jest odpowiedź na pytanie, na czym polega wpływ tego co społeczno-kulturowe na umysł i poznanie? Pytanie to będzie dotyczyć:

(i) natury relacji między tym, co społeczne i kulturowe a umysłem, zdolnościami poznawczymi i rozwojem poznawczym;

(ii) aspektów umysłu, zdolności poznawczych i rozwoju poznawczego, na które wpływ ma to co społeczne i kultura

(iii) procesów, w których to, co społeczne i kulturowe staje się częścią indywidualnego funkcjonowania poznawczego (Gauvain, Perez 2015).

Treścią wykładu będzie propozycja przedstawienia ramy pojęciowej, dzięki której można będzie udzielić odpowiedzi na postawione powyżej pytania. W poniższych rozważaniach w sposób neutralny postuluje się istnienie międzyosobowego poziomu wyjaśniania – uznając, że to co społeczne i kulturowe jest jednym z konstytutywnych warunków umysłu i poznania.

W literaturze dotyczącej wyjaśniania umysłu i zdolności poznawczych zwraca się uwagę na istotność rozróżniania poziomów wyjaśniania. Wyróżnia się przede wszystkim: podmiotowy poziom wyjaśniania (poziom np. przekonań, pragnień) oraz subpodmiotowy poziom wyjaśniania (np. poziom neuronalny lub komputacyjny). Podczas wykładu będę wykazywał, że powinniśmy przyjąć jeszcze trzeci poziom: międzyosobowy poziom wyjaśniania. Powodem postulowania trzeciego poziomu wyjaśniania jest to, że istnieją specyficzne dziedziny, w których to interakcje międzyosobowe wpływają na podstawowe zdolności i procesy poznawcze, co może prowadzić do ich transformacji w bardziej zaawansowane zdolności i procesy poznawcze. Ogół takich dziedzin będzie określany międzyosobowym poziom wyjaśniania, a w centrum jego potencjału eksplanacyjnego będą znajdować się różne typy i formy owej transformacji.

Podczas wykładu zostanie zarysowany model Wygotskiego powstawania wyższych funkcji umysłowych jako egzemplifikacja wyjaśniania na poziomie międzyosobowym. Następnie zobaczymy, jak w ramach tego modelu powstają specyficzne procesy poznawcze, jak dialogiczne myślenie i dialogiczne reprezentacje poznawcze (dialogic cognitive representations). Na koniec tego działu model Wygotskiego rozważymy w kontekście współczesnej koncepcji filozofii umysłu, tj. społecznie rozszerzonego umysłu (the socially extended mind) oraz koncepcji „instytucji umysłowych” (mental institutions).

Ponadto zostanie przedstawiona my-intencjonalność czy też intencjonalność kolektywna jako kolejna istotna cecha MPW. Kluczowym elementem tej części wykładu będzie zarysowany model M. Tomasello i ukazany poziom międzyosobowy w domenach: ontogenetycznej, filogenetycznej i kulturowej powstawania i transformacji zdolności poznawczej w kontekście Tomasello hipotezy dzielonej intencjonalności: „myślenie dla współdziałania”. Następnie koncepcja Tomasello zostanie powiązana z pewną propozycją szerszego programu naturalizacji intencjonalności, pluralizmem metodologicznym oraz o Zasadę Fregego dla reprezentacji.

Zostaną również sformułowane wnioski z tychże dwóch części, zostaną zaproponowane kryteria adekwatności K0-K3 postulowania istnienia międzyosobowego poziomu wyjaśniania, tj. kryteria: wielopoziomowości, faktów, dotyczące reprezentacji oraz naturalizacji.

Literatura:

Barresi, J., & Moore, C. (1996). Intentional relations and social understanding. „Behavioral and brain sciences”, 19(1), 107-122.

Bąk, W. (2009). Wielość Ja w ujęciu poznawczym i dialogowym. Próba integracji podejść. „Przegląd Psychologiczny”, 52(1), 53–68.

Białecka-Pikul, M. (2012). Narodziny i rozwój refleksji nad myśleniem. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Białek, A. (2010). Patrz, gdzie patrzę. Psychologiczne aspekty podejmowania cudzej perspektywy. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

De Vecchi, F. (2011). Collective intentionality vs. intersubjective and social intentionality. An account of collective intentionality as shared intentionality. „Phenomenology and Mind”, (1), 72-87.

De Vecchi, F. (2014). Three types of Heterotropic intentionality. A taxonomy in social ontology. w: Institutions, Emotions, and Group Agents, Springer, Dordrecht, 117-137.

Fernyhough, C. (1996), The dialogic mind: A dialogic approach to the higher mental functions. „New Ideas in Psychology”, 14:47–62.

Fernyhough, C. (1997), Vygotsky’s sociocultural approach: Theoretical issues and implications for current research. w: The development of social cognition, ed. S. Hala, Psychology Press, 65-93.

Fernyhough, C. (2008). Getting Vygotskian about theory of mind: Mediation, dialogue, and the development of social understanding. Developmental review, 28(2), 225-262.

Fernyhough , C. (2009). Dialogic thinking, w: A. Winsler, C. Fernyhough and I. Montero (eds.), Private speech, executive functioning, and the development of verbal self-regulation. Cambridge University Press, s. 42-52.

Forgas J. P., Haselton M. G., and Hippel W. von (red.), Evolution and the Social Mind: Evolutionary Psychology and Social Cognition, Psychology Press, New York, NY, USA. 2007.

Gauvain, M., & Perez, S. (2015). Cognitive development and culture. In L. Liben & U. Müller (vol. eds), Vol. 2: Cognitive processes, R. Lerner (editor-in-chief), 7th edition of the Handbook of Child Psychology and Developmental Science (pp. 854–896). New York: Wiley Blackwell.

Jankovic, M., & Ludwig, K. (Eds.). (2017). The Routledge handbook of collective intentionality. Routledge.

Kielar-Turska, M. (2013). Językowa zewnętrzna i wewnętrzna kontrola działania. „Psychologia Rozwojowa”, 18(4), 47-61.

Kiverstein, J. (Ed.). (2016). The Routledge handbook of philosophy of the social mind. Taylor & Francis.

Przybysz P. (2014), O poznawaniu innych umysłów. Wokół kognitywistycznych badań nad poznaniem społecznym, Bogucki Wydawnictwo Naukowe, Poznań.

Puchalska-Wasyl, M. (2016). Nasze wewnętrzne dialogi: O dialogowości jako sposobie funkcjonowania człowieka. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

Rakoczy, H. (2016). The development of individual and shared intentionality [w:] Kiverstein, J. (red.), The Routledge Handbook to the Philosophy of the Social Mind, 2016, s. 139-151.

Satne G. (2016a), Social Approaches to Intentionality, [w:] Kiverstein, J. (red.), The Routledge Handbook to the Philosophy of the Social Mind, Abingdon: Routledge.

Schweikard D. P., Schmid H. B. (2013), Collective Intentionality, The Stanford Encyclopedia of Philosophy (First published Thu Jun 13, 2013) Edward N. Zalta (ed.), URL = (http://plato.stanford.edu/entries/collective-intentionality/).

Searle J. (1995), The Construction of Social Reality. New York: Free Press.

Searle, J. (2010). Making the social world: The structure of human civilization. Oxford University Press.

Tomasello M. (2002), Kulturowe źródła ludzkiego poznawania; przeł. J. Rączaszek, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Tomasello M., Carpenter M., Call J., Behne T., Moll H. (2007), Rozumienie i wspólnota intencji jako źródła kulturowego poznawania, [w:] red. Beata Sierocka, „Via commnicandi” III - 2007, s. 260-324.

Tomasello, M., & Carpenter, M. (2007). Shared intentionality. Developmental science, 10(1), 121-125.

Tomasello M. (2015), Historia naturalna ludzkiego myślenia, przeł. B. Kucharzyk, R. Ociepa, Kraków: Copernicus Center Press, 2015.

Tomasello M. (2016), A natural history of human morality, Harvard University Press.

Tomasello M. (2016c), Dlaczego współpracujemy?, przeł. Ł. Kwiatek, Kraków: Copernicus Center Press, 2016.

Toomela, A. (2016). What are higher psychological functions?. “Integrative Psychological and Behavioral Science”, 50(1), 91-121

Wertsch, J. V. (1985). Vygotsky and the social formation of mind. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Wertsch, J. V. (1991). Voices of the mind: A sociocultural approach to mediated action. Hemel Hempstead: Harvester Wheatsheaf.

Wygotski, L.S. (1971). Wybrane prace psychologiczne. przeł. E. Flesznerowa i J. Fleszner. PWN, Warszawa.

Wygotski, L.S. (2005). Narzędzie i znak w rozwoju dziecka. przeł. B. Grell. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/20" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-02-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Daniel Żuromski
Prowadzący grup: Daniel Żuromski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Wykład - Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Celem zaproponowanego przedmiotu jest odpowiedź na pytanie, na czym polega wpływ tego co społeczno-kulturowe na umysł i poznanie? Treścią wykładu będzie propozycja przedstawienia ramy pojęciowej, dzięki której można będzie udzielić odpowiedzi na postawione powyżej pytania.

Pełny opis:

Celem zaproponowanego przedmiotu jest odpowiedź na pytanie, na czym polega wpływ tego co społeczno-kulturowe na umysł i poznanie? Pytanie to będzie dotyczyć:

(i) natury relacji między tym, co społeczne i kulturowe a umysłem, zdolnościami poznawczymi i rozwojem poznawczym;

(ii) aspektów umysłu, zdolności poznawczych i rozwoju poznawczego, na które wpływ ma to co społeczne i kultura

(iii) procesów, w których to, co społeczne i kulturowe staje się częścią indywidualnego funkcjonowania poznawczego (Gauvain, Perez 2015).

Treścią wykładu będzie propozycja przedstawienia ramy pojęciowej, dzięki której można będzie udzielić odpowiedzi na postawione powyżej pytania. W poniższych rozważaniach w sposób neutralny postuluje się istnienie międzyosobowego poziomu wyjaśniania – uznając, że to co społeczne i kulturowe jest jednym z konstytutywnych warunków umysłu i poznania.

W literaturze dotyczącej wyjaśniania umysłu i zdolności poznawczych zwraca się uwagę na istotność rozróżniania poziomów wyjaśniania. Wyróżnia się przede wszystkim: podmiotowy poziom wyjaśniania (poziom np. przekonań, pragnień) oraz subpodmiotowy poziom wyjaśniania (np. poziom neuronalny lub komputacyjny). Podczas wykładu będę wykazywał, że powinniśmy przyjąć jeszcze trzeci poziom: międzyosobowy poziom wyjaśniania. Powodem postulowania trzeciego poziomu wyjaśniania jest to, że istnieją specyficzne dziedziny, w których to interakcje międzyosobowe wpływają na podstawowe zdolności i procesy poznawcze, co może prowadzić do ich transformacji w bardziej zaawansowane zdolności i procesy poznawcze. Ogół takich dziedzin będzie określany międzyosobowym poziom wyjaśniania, a w centrum jego potencjału eksplanacyjnego będą znajdować się różne typy i formy owej transformacji.

Podczas wykładu zostanie zarysowany model Wygotskiego powstawania wyższych funkcji umysłowych jako egzemplifikacja wyjaśniania na poziomie międzyosobowym. Następnie zobaczymy, jak w ramach tego modelu powstają specyficzne procesy poznawcze, jak dialogiczne myślenie i dialogiczne reprezentacje poznawcze (dialogic cognitive representations). Na koniec tego działu model Wygotskiego rozważymy w kontekście współczesnej koncepcji filozofii umysłu, tj. społecznie rozszerzonego umysłu (the socially extended mind) oraz koncepcji „instytucji umysłowych” (mental institutions).

Ponadto zostanie przedstawiona my-intencjonalność czy też intencjonalność kolektywna jako kolejna istotna cecha MPW. Kluczowym elementem tej części wykładu będzie zarysowany model M. Tomasello i ukazany poziom międzyosobowy w domenach: ontogenetycznej, filogenetycznej i kulturowej powstawania i transformacji zdolności poznawczej w kontekście Tomasello hipotezy dzielonej intencjonalności: „myślenie dla współdziałania”. Następnie koncepcja Tomasello zostanie powiązana z pewną propozycją szerszego programu naturalizacji intencjonalności, pluralizmem metodologicznym oraz o Zasadę Fregego dla reprezentacji.

Zostaną również sformułowane wnioski z tychże dwóch części, zostaną zaproponowane kryteria adekwatności K0-K3 postulowania istnienia międzyosobowego poziomu wyjaśniania, tj. kryteria: wielopoziomowości, faktów, dotyczące reprezentacji oraz naturalizacji.

Literatura:

Barresi, J., & Moore, C. (1996). Intentional relations and social understanding. „Behavioral and brain sciences”, 19(1), 107-122.

Bąk, W. (2009). Wielość Ja w ujęciu poznawczym i dialogowym. Próba integracji podejść. „Przegląd Psychologiczny”, 52(1), 53–68.

Białecka-Pikul, M. (2012). Narodziny i rozwój refleksji nad myśleniem. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Białek, A. (2010). Patrz, gdzie patrzę. Psychologiczne aspekty podejmowania cudzej perspektywy. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

De Vecchi, F. (2011). Collective intentionality vs. intersubjective and social intentionality. An account of collective intentionality as shared intentionality. „Phenomenology and Mind”, (1), 72-87.

De Vecchi, F. (2014). Three types of Heterotropic intentionality. A taxonomy in social ontology. w: Institutions, Emotions, and Group Agents, Springer, Dordrecht, 117-137.

Fernyhough, C. (1996), The dialogic mind: A dialogic approach to the higher mental functions. „New Ideas in Psychology”, 14:47–62.

Fernyhough, C. (1997), Vygotsky’s sociocultural approach: Theoretical issues and implications for current research. w: The development of social cognition, ed. S. Hala, Psychology Press, 65-93.

Fernyhough, C. (2008). Getting Vygotskian about theory of mind: Mediation, dialogue, and the development of social understanding. Developmental review, 28(2), 225-262.

Fernyhough , C. (2009). Dialogic thinking, w: A. Winsler, C. Fernyhough and I. Montero (eds.), Private speech, executive functioning, and the development of verbal self-regulation. Cambridge University Press, s. 42-52.

Forgas J. P., Haselton M. G., and Hippel W. von (red.), Evolution and the Social Mind: Evolutionary Psychology and Social Cognition, Psychology Press, New York, NY, USA. 2007.

Gauvain, M., & Perez, S. (2015). Cognitive development and culture. In L. Liben & U. Müller (vol. eds), Vol. 2: Cognitive processes, R. Lerner (editor-in-chief), 7th edition of the Handbook of Child Psychology and Developmental Science (pp. 854–896). New York: Wiley Blackwell.

Jankovic, M., & Ludwig, K. (Eds.). (2017). The Routledge handbook of collective intentionality. Routledge.

Kielar-Turska, M. (2013). Językowa zewnętrzna i wewnętrzna kontrola działania. „Psychologia Rozwojowa”, 18(4), 47-61.

Kiverstein, J. (Ed.). (2016). The Routledge handbook of philosophy of the social mind. Taylor & Francis.

Przybysz P. (2014), O poznawaniu innych umysłów. Wokół kognitywistycznych badań nad poznaniem społecznym, Bogucki Wydawnictwo Naukowe, Poznań.

Puchalska-Wasyl, M. (2016). Nasze wewnętrzne dialogi: O dialogowości jako sposobie funkcjonowania człowieka. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

Rakoczy, H. (2016). The development of individual and shared intentionality [w:] Kiverstein, J. (red.), The Routledge Handbook to the Philosophy of the Social Mind, 2016, s. 139-151.

Satne G. (2016a), Social Approaches to Intentionality, [w:] Kiverstein, J. (red.), The Routledge Handbook to the Philosophy of the Social Mind, Abingdon: Routledge.

Schweikard D. P., Schmid H. B. (2013), Collective Intentionality, The Stanford Encyclopedia of Philosophy (First published Thu Jun 13, 2013) Edward N. Zalta (ed.), URL = (http://plato.stanford.edu/entries/collective-intentionality/).

Searle J. (1995), The Construction of Social Reality. New York: Free Press.

Searle, J. (2010). Making the social world: The structure of human civilization. Oxford University Press.

Tomasello M. (2002), Kulturowe źródła ludzkiego poznawania; przeł. J. Rączaszek, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Tomasello M., Carpenter M., Call J., Behne T., Moll H. (2007), Rozumienie i wspólnota intencji jako źródła kulturowego poznawania, [w:] red. Beata Sierocka, „Via commnicandi” III - 2007, s. 260-324.

Tomasello, M., & Carpenter, M. (2007). Shared intentionality. Developmental science, 10(1), 121-125.

Tomasello M. (2015), Historia naturalna ludzkiego myślenia, przeł. B. Kucharzyk, R. Ociepa, Kraków: Copernicus Center Press, 2015.

Tomasello M. (2016), A natural history of human morality, Harvard University Press.

Tomasello M. (2016c), Dlaczego współpracujemy?, przeł. Ł. Kwiatek, Kraków: Copernicus Center Press, 2016.

Toomela, A. (2016). What are higher psychological functions?. “Integrative Psychological and Behavioral Science”, 50(1), 91-121

Wertsch, J. V. (1985). Vygotsky and the social formation of mind. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Wertsch, J. V. (1991). Voices of the mind: A sociocultural approach to mediated action. Hemel Hempstead: Harvester Wheatsheaf.

Wygotski, L.S. (1971). Wybrane prace psychologiczne. przeł. E. Flesznerowa i J. Fleszner. PWN, Warszawa.

Wygotski, L.S. (2005). Narzędzie i znak w rozwoju dziecka. przeł. B. Grell. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2020/21" (zakończony)

Okres: 2020-10-01 - 2021-02-21
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Daniel Żuromski
Prowadzący grup: Daniel Żuromski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Wykład - Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Celem zaproponowanego przedmiotu jest odpowiedź na pytanie, na czym polega wpływ tego co społeczno-kulturowe na umysł i poznanie? Treścią wykładu będzie propozycja przedstawienia ramy pojęciowej, dzięki której można będzie udzielić odpowiedzi na postawione powyżej pytania.

Pełny opis:

Celem zaproponowanego przedmiotu jest odpowiedź na pytanie, na czym polega wpływ tego co społeczno-kulturowe na umysł i poznanie? Pytanie to będzie dotyczyć:

(i) natury relacji między tym, co społeczne i kulturowe a umysłem, zdolnościami poznawczymi i rozwojem poznawczym;

(ii) aspektów umysłu, zdolności poznawczych i rozwoju poznawczego, na które wpływ ma to co społeczne i kultura

(iii) procesów, w których to, co społeczne i kulturowe staje się częścią indywidualnego funkcjonowania poznawczego (Gauvain, Perez 2015).

Treścią wykładu będzie propozycja przedstawienia ramy pojęciowej, dzięki której można będzie udzielić odpowiedzi na postawione powyżej pytania. W poniższych rozważaniach w sposób neutralny postuluje się istnienie międzyosobowego poziomu wyjaśniania – uznając, że to co społeczne i kulturowe jest jednym z konstytutywnych warunków umysłu i poznania.

W literaturze dotyczącej wyjaśniania umysłu i zdolności poznawczych zwraca się uwagę na istotność rozróżniania poziomów wyjaśniania. Wyróżnia się przede wszystkim: podmiotowy poziom wyjaśniania (poziom np. przekonań, pragnień) oraz subpodmiotowy poziom wyjaśniania (np. poziom neuronalny lub komputacyjny). Podczas wykładu będę wykazywał, że powinniśmy przyjąć jeszcze trzeci poziom: międzyosobowy poziom wyjaśniania. Powodem postulowania trzeciego poziomu wyjaśniania jest to, że istnieją specyficzne dziedziny, w których to interakcje międzyosobowe wpływają na podstawowe zdolności i procesy poznawcze, co może prowadzić do ich transformacji w bardziej zaawansowane zdolności i procesy poznawcze. Ogół takich dziedzin będzie określany międzyosobowym poziom wyjaśniania, a w centrum jego potencjału eksplanacyjnego będą znajdować się różne typy i formy owej transformacji.

Podczas wykładu zostanie zarysowany model Wygotskiego powstawania wyższych funkcji umysłowych jako egzemplifikacja wyjaśniania na poziomie międzyosobowym. Następnie zobaczymy, jak w ramach tego modelu powstają specyficzne procesy poznawcze, jak dialogiczne myślenie i dialogiczne reprezentacje poznawcze (dialogic cognitive representations). Na koniec tego działu model Wygotskiego rozważymy w kontekście współczesnej koncepcji filozofii umysłu, tj. społecznie rozszerzonego umysłu (the socially extended mind) oraz koncepcji „instytucji umysłowych” (mental institutions).

Ponadto zostanie przedstawiona my-intencjonalność czy też intencjonalność kolektywna jako kolejna istotna cecha MPW. Kluczowym elementem tej części wykładu będzie zarysowany model M. Tomasello i ukazany poziom międzyosobowy w domenach: ontogenetycznej, filogenetycznej i kulturowej powstawania i transformacji zdolności poznawczej w kontekście Tomasello hipotezy dzielonej intencjonalności: „myślenie dla współdziałania”. Następnie koncepcja Tomasello zostanie powiązana z pewną propozycją szerszego programu naturalizacji intencjonalności, pluralizmem metodologicznym oraz o Zasadę Fregego dla reprezentacji.

Zostaną również sformułowane wnioski z tychże dwóch części, zostaną zaproponowane kryteria adekwatności K0-K3 postulowania istnienia międzyosobowego poziomu wyjaśniania, tj. kryteria: wielopoziomowości, faktów, dotyczące reprezentacji oraz naturalizacji.

Literatura:

Barresi, J., & Moore, C. (1996). Intentional relations and social understanding. „Behavioral and brain sciences”, 19(1), 107-122.

Bąk, W. (2009). Wielość Ja w ujęciu poznawczym i dialogowym. Próba integracji podejść. „Przegląd Psychologiczny”, 52(1), 53–68.

Białecka-Pikul, M. (2012). Narodziny i rozwój refleksji nad myśleniem. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Białek, A. (2010). Patrz, gdzie patrzę. Psychologiczne aspekty podejmowania cudzej perspektywy. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

De Vecchi, F. (2011). Collective intentionality vs. intersubjective and social intentionality. An account of collective intentionality as shared intentionality. „Phenomenology and Mind”, (1), 72-87.

De Vecchi, F. (2014). Three types of Heterotropic intentionality. A taxonomy in social ontology. w: Institutions, Emotions, and Group Agents, Springer, Dordrecht, 117-137.

Fernyhough, C. (1996), The dialogic mind: A dialogic approach to the higher mental functions. „New Ideas in Psychology”, 14:47–62.

Fernyhough, C. (1997), Vygotsky’s sociocultural approach: Theoretical issues and implications for current research. w: The development of social cognition, ed. S. Hala, Psychology Press, 65-93.

Fernyhough, C. (2008). Getting Vygotskian about theory of mind: Mediation, dialogue, and the development of social understanding. Developmental review, 28(2), 225-262.

Fernyhough , C. (2009). Dialogic thinking, w: A. Winsler, C. Fernyhough and I. Montero (eds.), Private speech, executive functioning, and the development of verbal self-regulation. Cambridge University Press, s. 42-52.

Forgas J. P., Haselton M. G., and Hippel W. von (red.), Evolution and the Social Mind: Evolutionary Psychology and Social Cognition, Psychology Press, New York, NY, USA. 2007.

Gauvain, M., & Perez, S. (2015). Cognitive development and culture. In L. Liben & U. Müller (vol. eds), Vol. 2: Cognitive processes, R. Lerner (editor-in-chief), 7th edition of the Handbook of Child Psychology and Developmental Science (pp. 854–896). New York: Wiley Blackwell.

Jankovic, M., & Ludwig, K. (Eds.). (2017). The Routledge handbook of collective intentionality. Routledge.

Kielar-Turska, M. (2013). Językowa zewnętrzna i wewnętrzna kontrola działania. „Psychologia Rozwojowa”, 18(4), 47-61.

Kiverstein, J. (Ed.). (2016). The Routledge handbook of philosophy of the social mind. Taylor & Francis.

Przybysz P. (2014), O poznawaniu innych umysłów. Wokół kognitywistycznych badań nad poznaniem społecznym, Bogucki Wydawnictwo Naukowe, Poznań.

Puchalska-Wasyl, M. (2016). Nasze wewnętrzne dialogi: O dialogowości jako sposobie funkcjonowania człowieka. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

Rakoczy, H. (2016). The development of individual and shared intentionality [w:] Kiverstein, J. (red.), The Routledge Handbook to the Philosophy of the Social Mind, 2016, s. 139-151.

Satne G. (2016a), Social Approaches to Intentionality, [w:] Kiverstein, J. (red.), The Routledge Handbook to the Philosophy of the Social Mind, Abingdon: Routledge.

Schweikard D. P., Schmid H. B. (2013), Collective Intentionality, The Stanford Encyclopedia of Philosophy (First published Thu Jun 13, 2013) Edward N. Zalta (ed.), URL = (http://plato.stanford.edu/entries/collective-intentionality/).

Searle J. (1995), The Construction of Social Reality. New York: Free Press.

Searle, J. (2010). Making the social world: The structure of human civilization. Oxford University Press.

Tomasello M. (2002), Kulturowe źródła ludzkiego poznawania; przeł. J. Rączaszek, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Tomasello M., Carpenter M., Call J., Behne T., Moll H. (2007), Rozumienie i wspólnota intencji jako źródła kulturowego poznawania, [w:] red. Beata Sierocka, „Via commnicandi” III - 2007, s. 260-324.

Tomasello, M., & Carpenter, M. (2007). Shared intentionality. Developmental science, 10(1), 121-125.

Tomasello M. (2015), Historia naturalna ludzkiego myślenia, przeł. B. Kucharzyk, R. Ociepa, Kraków: Copernicus Center Press, 2015.

Tomasello M. (2016), A natural history of human morality, Harvard University Press.

Tomasello M. (2016c), Dlaczego współpracujemy?, przeł. Ł. Kwiatek, Kraków: Copernicus Center Press, 2016.

Toomela, A. (2016). What are higher psychological functions?. “Integrative Psychological and Behavioral Science”, 50(1), 91-121

Wertsch, J. V. (1985). Vygotsky and the social formation of mind. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Wertsch, J. V. (1991). Voices of the mind: A sociocultural approach to mediated action. Hemel Hempstead: Harvester Wheatsheaf.

Wygotski, L.S. (1971). Wybrane prace psychologiczne. przeł. E. Flesznerowa i J. Fleszner. PWN, Warszawa.

Wygotski, L.S. (2005). Narzędzie i znak w rozwoju dziecka. przeł. B. Grell. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Uwagi:

W związku z decyzją JM Rektora, zajęcia będą realizowane zdalnie, w terminach określonych w planie zajęć.

Zajęcia Międzyosobowy poziom wyjaśniania umysłu i zdolności poznawczych 2401-K-MF MPWUZP będą prowadzone za pośrednictwem Ms Teams i Moodle. Proszę o przygotowanie odpowiedniego sprzętu, zapewnienie sobie dostępu do Internetu oraz zainstalowanie niezbędnego oprogramowania.

Oto link do zajęć: https://teams.microsoft.com/l/team/19%3a3087312c72d542168d4db3d76d6e8f07%40thread.tacv2/conversations?groupId=c0adb6b8-b322-42e9-bad7-ed561f657dcf&tenantId=e80a627f-ef94-4aa9-82d6-c7ec9cfca324

Proszę zapisać się jak najszybciej do tej grupy zajęciowej.

Pierwsze zajęcia odbędą się:

2020-10-08 15:10 : 16:30

Problemy techniczne utrudniające uczestniczenie w zajęciach zdalnych proszę zgłaszać bezzwłocznie, przed rozpoczęciem zajęć.

Instrukcje obsługi Ms Teams (w tym również instruktaż zakładania konta) i Moodle znajdują się na stronach internetowych: https://www.filozofia.umk.pl/ogloszenia

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2021/22" (w trakcie)

Okres: 2021-10-01 - 2022-02-20
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Daniel Żuromski
Prowadzący grup: Daniel Żuromski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Wykład - Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Celem zaproponowanego przedmiotu jest odpowiedź na pytanie, na czym polega wpływ tego co społeczno-kulturowe na umysł i poznanie? Treścią wykładu będzie propozycja przedstawienia ramy pojęciowej, dzięki której można będzie udzielić odpowiedzi na postawione powyżej pytania.

Pełny opis:

Celem zaproponowanego przedmiotu jest odpowiedź na pytanie, na czym polega wpływ tego co społeczno-kulturowe na umysł i poznanie? Pytanie to będzie dotyczyć:

(i) natury relacji między tym, co społeczne i kulturowe a umysłem, zdolnościami poznawczymi i rozwojem poznawczym;

(ii) aspektów umysłu, zdolności poznawczych i rozwoju poznawczego, na które wpływ ma to co społeczne i kultura

(iii) procesów, w których to, co społeczne i kulturowe staje się częścią indywidualnego funkcjonowania poznawczego (Gauvain, Perez 2015).

Treścią wykładu będzie propozycja przedstawienia ramy pojęciowej, dzięki której można będzie udzielić odpowiedzi na postawione powyżej pytania. W poniższych rozważaniach w sposób neutralny postuluje się istnienie międzyosobowego poziomu wyjaśniania – uznając, że to co społeczne i kulturowe jest jednym z konstytutywnych warunków umysłu i poznania.

W literaturze dotyczącej wyjaśniania umysłu i zdolności poznawczych zwraca się uwagę na istotność rozróżniania poziomów wyjaśniania. Wyróżnia się przede wszystkim: podmiotowy poziom wyjaśniania (poziom np. przekonań, pragnień) oraz subpodmiotowy poziom wyjaśniania (np. poziom neuronalny lub komputacyjny). Podczas wykładu będę wykazywał, że powinniśmy przyjąć jeszcze trzeci poziom: międzyosobowy poziom wyjaśniania. Powodem postulowania trzeciego poziomu wyjaśniania jest to, że istnieją specyficzne dziedziny, w których to interakcje międzyosobowe wpływają na podstawowe zdolności i procesy poznawcze, co może prowadzić do ich transformacji w bardziej zaawansowane zdolności i procesy poznawcze. Ogół takich dziedzin będzie określany międzyosobowym poziom wyjaśniania, a w centrum jego potencjału eksplanacyjnego będą znajdować się różne typy i formy owej transformacji.

Podczas wykładu zostanie zarysowany model Wygotskiego powstawania wyższych funkcji umysłowych jako egzemplifikacja wyjaśniania na poziomie międzyosobowym. Następnie zobaczymy, jak w ramach tego modelu powstają specyficzne procesy poznawcze, jak dialogiczne myślenie i dialogiczne reprezentacje poznawcze (dialogic cognitive representations). Na koniec tego działu model Wygotskiego rozważymy w kontekście współczesnej koncepcji filozofii umysłu, tj. społecznie rozszerzonego umysłu (the socially extended mind) oraz koncepcji „instytucji umysłowych” (mental institutions).

Ponadto zostanie przedstawiona my-intencjonalność czy też intencjonalność kolektywna jako kolejna istotna cecha MPW. Kluczowym elementem tej części wykładu będzie zarysowany model M. Tomasello i ukazany poziom międzyosobowy w domenach: ontogenetycznej, filogenetycznej i kulturowej powstawania i transformacji zdolności poznawczej w kontekście Tomasello hipotezy dzielonej intencjonalności: „myślenie dla współdziałania”. Następnie koncepcja Tomasello zostanie powiązana z pewną propozycją szerszego programu naturalizacji intencjonalności, pluralizmem metodologicznym oraz o Zasadę Fregego dla reprezentacji.

Zostaną również sformułowane wnioski z tychże dwóch części, zostaną zaproponowane kryteria adekwatności K0-K3 postulowania istnienia międzyosobowego poziomu wyjaśniania, tj. kryteria: wielopoziomowości, faktów, dotyczące reprezentacji oraz naturalizacji.

Literatura:

Barresi, J., & Moore, C. (1996). Intentional relations and social understanding. „Behavioral and brain sciences”, 19(1), 107-122.

Bąk, W. (2009). Wielość Ja w ujęciu poznawczym i dialogowym. Próba integracji podejść. „Przegląd Psychologiczny”, 52(1), 53–68.

Białecka-Pikul, M. (2012). Narodziny i rozwój refleksji nad myśleniem. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Białek, A. (2010). Patrz, gdzie patrzę. Psychologiczne aspekty podejmowania cudzej perspektywy. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

De Vecchi, F. (2011). Collective intentionality vs. intersubjective and social intentionality. An account of collective intentionality as shared intentionality. „Phenomenology and Mind”, (1), 72-87.

De Vecchi, F. (2014). Three types of Heterotropic intentionality. A taxonomy in social ontology. w: Institutions, Emotions, and Group Agents, Springer, Dordrecht, 117-137.

Fernyhough, C. (1996), The dialogic mind: A dialogic approach to the higher mental functions. „New Ideas in Psychology”, 14:47–62.

Fernyhough, C. (1997), Vygotsky’s sociocultural approach: Theoretical issues and implications for current research. w: The development of social cognition, ed. S. Hala, Psychology Press, 65-93.

Fernyhough, C. (2008). Getting Vygotskian about theory of mind: Mediation, dialogue, and the development of social understanding. Developmental review, 28(2), 225-262.

Fernyhough , C. (2009). Dialogic thinking, w: A. Winsler, C. Fernyhough and I. Montero (eds.), Private speech, executive functioning, and the development of verbal self-regulation. Cambridge University Press, s. 42-52.

Forgas J. P., Haselton M. G., and Hippel W. von (red.), Evolution and the Social Mind: Evolutionary Psychology and Social Cognition, Psychology Press, New York, NY, USA. 2007.

Gauvain, M., & Perez, S. (2015). Cognitive development and culture. In L. Liben & U. Müller (vol. eds), Vol. 2: Cognitive processes, R. Lerner (editor-in-chief), 7th edition of the Handbook of Child Psychology and Developmental Science (pp. 854–896). New York: Wiley Blackwell.

Jankovic, M., & Ludwig, K. (Eds.). (2017). The Routledge handbook of collective intentionality. Routledge.

Kielar-Turska, M. (2013). Językowa zewnętrzna i wewnętrzna kontrola działania. „Psychologia Rozwojowa”, 18(4), 47-61.

Kiverstein, J. (Ed.). (2016). The Routledge handbook of philosophy of the social mind. Taylor & Francis.

Przybysz P. (2014), O poznawaniu innych umysłów. Wokół kognitywistycznych badań nad poznaniem społecznym, Bogucki Wydawnictwo Naukowe, Poznań.

Puchalska-Wasyl, M. (2016). Nasze wewnętrzne dialogi: O dialogowości jako sposobie funkcjonowania człowieka. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

Rakoczy, H. (2016). The development of individual and shared intentionality [w:] Kiverstein, J. (red.), The Routledge Handbook to the Philosophy of the Social Mind, 2016, s. 139-151.

Satne G. (2016a), Social Approaches to Intentionality, [w:] Kiverstein, J. (red.), The Routledge Handbook to the Philosophy of the Social Mind, Abingdon: Routledge.

Schweikard D. P., Schmid H. B. (2013), Collective Intentionality, The Stanford Encyclopedia of Philosophy (First published Thu Jun 13, 2013) Edward N. Zalta (ed.), URL = (http://plato.stanford.edu/entries/collective-intentionality/).

Searle J. (1995), The Construction of Social Reality. New York: Free Press.

Searle, J. (2010). Making the social world: The structure of human civilization. Oxford University Press.

Tomasello M. (2002), Kulturowe źródła ludzkiego poznawania; przeł. J. Rączaszek, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Tomasello M., Carpenter M., Call J., Behne T., Moll H. (2007), Rozumienie i wspólnota intencji jako źródła kulturowego poznawania, [w:] red. Beata Sierocka, „Via commnicandi” III - 2007, s. 260-324.

Tomasello, M., & Carpenter, M. (2007). Shared intentionality. Developmental science, 10(1), 121-125.

Tomasello M. (2015), Historia naturalna ludzkiego myślenia, przeł. B. Kucharzyk, R. Ociepa, Kraków: Copernicus Center Press, 2015.

Tomasello M. (2016), A natural history of human morality, Harvard University Press.

Tomasello M. (2016c), Dlaczego współpracujemy?, przeł. Ł. Kwiatek, Kraków: Copernicus Center Press, 2016.

Toomela, A. (2016). What are higher psychological functions?. “Integrative Psychological and Behavioral Science”, 50(1), 91-121

Wertsch, J. V. (1985). Vygotsky and the social formation of mind. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Wertsch, J. V. (1991). Voices of the mind: A sociocultural approach to mediated action. Hemel Hempstead: Harvester Wheatsheaf.

Wygotski, L.S. (1971). Wybrane prace psychologiczne. przeł. E. Flesznerowa i J. Fleszner. PWN, Warszawa.

Wygotski, L.S. (2005). Narzędzie i znak w rozwoju dziecka. przeł. B. Grell. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Uwagi:

Szanowni Państwo,

zajęcia z wykładu Międzyosobowy poziom wyjaśniania umysłu i zdolności poznawczych 2401-K-MF-MPWUZPSemestr zimowy 2021/22 będą prowadzone w tradycyjny sposób w sposób stacjonarny, tj. salach wykładowych.

Jednakże będziemy też korzystać z platformy zdalnej, dlatego proszę o zapisanie się do kursu w Ms Teams

Oto link do zajęć: https://teams.microsoft.com/l/team/19%3a3087312c72d542168d4db3d76d6e8f07%40thread.tacv2/conversations?groupId=c0adb6b8-b322-42e9-bad7-ed561f657dcf&tenantId=e80a627f-ef94-4aa9-82d6-c7ec9cfca324

Proszę zapisać się jak najszybciej do tej grupy zajęciowej.

Pierwsze zajęcia odbędą się:

2021-10-05, 15:00-16:30

Pozdrawiam serdecznie

Daniel Żuromski

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu.