Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu - Centralny punkt logowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Francuscy i hiszpańscy teoretycy kontrrewolucji

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 2751-OG-FHTK Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (0312) Politologia i wiedza o społeczeństwie
Nazwa przedmiotu: Francuscy i hiszpańscy teoretycy kontrrewolucji
Jednostka: Wydział Nauk o Polityce i Bezpieczeństwie
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 2.00
Język prowadzenia: polski
Wymagania wstępne:

Brak

Rodzaj przedmiotu:

przedmiot fakultatywny

Efekty uczenia się - wiedza:

Słuchacz wykładu ma pogłębioną wiedzę pozwalającą mu rozpoznać, zdefiniować i opisać fenomeny rewolucji oraz kontrrewolucji w ich aspektach społecznych, politycznych i kulturowych.

Efekty uczenia się - umiejętności:

Słuchacz wykładu identyfikuje i interpretuje poglądy szkół, kierunków i autorów kontrrewolucyjnych oraz rozpoznaje co w ich doktrynach jest krytyką rewolucji, a co programem pozytywnym.

Efekty uczenia się - kompetencje społeczne:

Słuchacz wykładu posiada umiejętność wyrażania sądów co do rewolucyjnych, względnie kontrrewolucyjnych, aspektów rzeczywistości społeczno-politycznej, w której funkcjonuje.

Metody dydaktyczne:

Metoda podająca problemowa

Metody dydaktyczne podające:

- wykład problemowy

Skrócony opis:

Fenomen rewolucji i kontrrewolucji w ujęciu historycznym i teoretycznym. Rewolucja francuska jako archetyp i matryca wszelkiej rewolucji. Reaktywny charakter kontrrewolucji. Kontrrewolucja w praktyce i w teorii. Negatywne (krytyka rewolucjonizmu) i pozytywne (wizja ładu prawdziwego) aspekty doktryn kontrrewolucyjnych. Kontrrewolucja francuska i hiszpańska: podobieństwa i różnice. Pojęcie i enumeracja „Doktorów Kontrrewolucji”.

Pełny opis:

1. Antoine de Rivarol – kontrrewolucjonista sceptyczny.

2. Joseph de Maistre – prowidencjalistyczna metapolityka rewolucji.

3. Louis de Bonald – kontrrewolucyjna socjologia.

4. François-René de Chateaubriand – kontrrewolucjonista romantyczny.

5. Antoine Blanc de Saint-Bonnet – metafizyczny sens rewolucji i kontrrewolucji.

6. Juan Donoso Cortés – kontrrewolucyjna apokaliptyka.

7. Juan Vázquez de Mella – „Słowo Tradycji”.

8. Francisco Elías de Tejada – monarchia tradycyjna jako ukoronowanie „prawdziwej” kontrrewolucji.

Literatura:

1. Plinio Corrêa de Oliveira, Rewolucja i kontrrewolucja, Kraków 1995, 2007²

2. Czarna księga rewolucji francuskiej (red. Renard Escande), Dębogóra 2015

3. Jacek Bartyzel, „Umierać, ale powoli!” O monarchistycznej i katolickiej kontrrewolucji w Europie romańskiej 1815-2000, Kraków 2002, 2006²

4. Adam Wielomski, Filozofia polityczna francuskiego tradycjonalizmu 1789-1830, Kraków 2003

5. Jacek Bartyzel, Nic bez Boga, nic wbrew Tradycji. Kosmowizja polityczna tradycjonalizmu karlistowskiego w Hiszpanii, Warszawa 2015, 2019².

6. Jean Tulard, La Contre-Révolution : origines, histoire, postérité, Perrin, Paris 1990.

7. Thomas Molnar, The Counter-Revolution, Funk & Wagnalls, NY 1969.

8. J. Veríssimo Serrão, A. Bullón de Mendoza (Dir.), La contrarrévolución legitimista (1688-1876), Complutense, Madrid 1995.

Metody i kryteria oceniania:

Metody oceniania: - aktywność

Kryteria oceniania: udokumentowana obecność na wykładzie.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/20" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-02-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład monograficzny, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jacek Bartyzel
Prowadzący grup: Jacek Bartyzel
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu.