Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu - Centralny punkt logowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Podstawy lobbingu 2051-PL-S2-1-A-PL
Semestr letni 2018/19
Ćwiczenia, grupa nr 1

powiększ
plan zajęć przedmiotu
zaznaczono (na zielono) terminy
aktualnie wyświetlanej grupy
To jest strona grupy zajęciowej. Jeśli szukasz opisu przedmiotu, zobacz stronę przedmiotu
Przedmiot Podstawy lobbingu 2051-PL-S2-1-A-PL
Zajęcia Semestr letni 2018/19 (2018/19L) (zakończony)
Ćwiczenia (CW), grupa nr 1 [pozostałe grupy]
Termin i miejsce:
każdy czwartek, 9:45 - 11:15
sala 010
Wydział Nauk o Polityce i Bezpieczeństwie jaki jest adres?
Terminy najbliższych spotkań: Wszystkie zajęcia tej grupy już się odbyły - pokaż terminy wszystkich spotkań.
Liczba osób w grupie: 8
Limit miejsc: 10
Prowadzący: Rafał Willa
Literatura:

1. Literatura podstawowa:

- Jasiecki Krzysztof, Molęda-Zdziech Małgorzata, Kurczewska Urszula, Lobbing: sztuka skutecznego wywierania wpływu, Kraków 2006.

- Kuczma Paweł, Lobbing w Polsce, Toruń 2010.

-Kurczewska Urszula, Molęda-Zdziech Małgorzata, Lobbing w Unii Europejskiej, Warszawa 2002.

- Kurczewska Urszula, Lobbing i grupy interesu w Unii Europejskiej. Proces konsolidacji systemu, Warszawa 2011.

- Oświecimski Konrad, Grupy interesu i lobbing w amerykańskim systemie politycznym, Kraków 2012.

- Piwowar Bogusław, Świeca Jacek, Lobbing. Biznes – Prawo – Polityka, Warszawa 2010.

2. Literatura uzupełniająca:

- Benedikt Antoni, Podstawy lobbingu, Wrocław 2006.

- Clamen Michel, Lobbing i jego sekrety, Warszawa 2005.

- Czub Jarosław F., Lobbing grup biznesu w Unii Europejskiej, Warszawa 2012.

- Geiger Andreas, EU lobbying handbook. A guide to modern participation in Brussels, Berlin 2006.

- Graniszewski Leszek, Piatkowski Cezary, Grupy interesu w Unii Europejskiej, Warszawa 2004.

- Greenwood Justin, Reprezentacja interesów w Unii Europejskiej, Łódź 2005.

- MacGrath Conor, Lobbying in Washington, London, and Brussels, Lewiston 2005.

- Machelski Zbigniew, Rubisz Lech (red.), Grupy interesu: teorie i działanie, Toruń 2003.

- Nownes Anthony J., Interest Groups in American Politics. Pressure and Power, London-New York 2013.

- Tanasescu Irina, The European Commission and Interest Groups, Brussels 2009.

- Wiszowaty Marcin Michał, Regulacja prawna lobbingu na świecie. Historia, elementy, stan obecny, Warszawa 2008.

- van Schendelen Rinus, Machiavelli w Brukseli: sztuka lobbingu w Unii Europejskiej, Gdańsk 2006.

- Woszczyk Barbara, Lobbing w Unii Europejskiej, Toruń 2004.

- Zetter Lionel, Lobbying: the art of political persuasion, Petersfield 2008.

Zakres tematów:

1. Zajęcia organizacyjne

2. Pojęcie i definicje lobbingu

- Pochodzenie terminu i ewolucja jego znaczenia

- Językowe, naukowe i legalne definicje lobbingu

- Definicje elementów składowych lobbingu

- Funkcje lobbingu i jego legitymizacja

- Społeczne postrzeganie lobbingu na świecie

3. Regulacje prawne w zakresie lobbingu na obszarze UE

- Początki zjawiska w Europie

- Europejskie modele lobbingu

- Regulacje w krajach członkowskich Unii Europejskiej (bez Polski)

- Regulacje lobbingu w instytucjach Unii Europejskiej

- Główne problemy w prawnym uregulowaniu zjawiska lobbingu w Europie

4. Strategie, metody i techniki lobbingu w Unii Europejskiej

- Lobbing formalny i nieformalny

- Lobbing ofensywny i defensywny

- Lobbing bezpośredni i pośredni

5. Podmioty lobbujące w Unii Europejskiej

- Interesy ekonomiczne (biznes)

- Interesy ekologiczne

- Interesy społeczne i publiczne

- Związki zawodowe

- Interesy terytorialne/regionalne

6. Instytucje lobbowane w Unii Europejskiej

- Specyfika procesów decyzyjnych i struktura instytucjonalna w Unii Europejskiej

- Lobbowanie w Komisji Europejskiej

- Lobbowanie w Parlamencie Europejskim

- konsultacje społeczne

7. Metody działań grup interesu na forum UE

- podejście amatorskie i profesjonalne

- strategie postępowania

- Przykłady lobbingu negatywnego

- Rzecznictwo interesów a nowe formy komunikowania

8. Najsłynniejsze (najgłośniejsze) kampanie lobbingowe w UE

- Pakiet energetyczno-klimatyczny (+ gaz łupkowy)

- “Rozporządzenie spirytusowe”

- Kampania ws dyrektywy 2006/123

- Produkcja papierosów

9. Lobbing w Polsce

- Postrzeganie lobbingu w Polsce

- Podmioty uprawiające rzecznictwo interesów w Polsce

- Główne postanowienia “Ustawy z 7 lipca 2005 roku o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa” [Dz.U. 2005, nr 169, poz. 1414; zmieniona: Dz.U. 2009, nr 42, poz. 337] oraz aktów wykonawczych do niej

- najsłynniejsze kampanie lobbingowe

10. Geneza i ewolucja zjawiska lobbingu w USA

- Początki zjawiska w Stanach Zjednoczonych

- Amerykański model lobbingu

- Rola i miejsce grup interesu w systemie politycznym USA

- Relacja grupy interesu – partie polityczne

- Porównanie amerykańskiego i europejskiego modelu lobbingu

11. Ustawowe regulacje lobbingu w Stanach Zjednoczonych

- Kluczowe regulacje dotyczące zjawiska lobbingu

- Lobbowanie legislatywy

- Lobbowanie egzekutywy

- Lobbowanie wymiaru sprawiedliwości

12. Grupy interesów w USA

- Definiowanie zjawiska

- Przyczyny powstawania grup i ich liczebność

- Wpływ(y) grup interesu i lobbystów

- Bariery rozwoju grup interesu w USA

- Pozytywne i negatywne aspekty rzecznictwa interesów

13. Kluczowe rodzaje grup interesów w USA

- Korporacje i organizacje biznesowe

- Grupy interesu publicznego

- National Rifle Association

- Statystyki i ciekawostki

14. Lobbing oddolny

- Definicja i historia lobbingu grass-roots

- Przebieg kampanii oddolnych

- Wykorzystanie, rola i skuteczność lobbingu grass-roots

15. Test końcowy

Metody dydaktyczne:

- referaty/prezentacje połączone z komentarzem prowadzącego;

- rozmowa/dyskusja problemowa;

- pisemny test końcowy.

Metody i kryteria oceniania:

Stopień końcowy z konwersatorium będzie wypadkową 1) obecności na zajęciach, 2) przygotowania i wygłoszenia dwóch prezentacji, 3) aktywnego uczestnictwa w zajęciach oraz 4) sukcesu na teście końcowym.

1. Obecność

Dopuszczalny limit nieusprawiedliwionych nieobecności: 2. Ponadliczbowe nieobecności = konieczność ustnego zaliczenia tematu zajęć na dyżurze Prowadzącego (limit: 3-5). 6 nieobecności (i więcej) = ocena niedostateczna.

2. Prezentacje

W toku zajęć każda osoba przygotuje i przedstawi 2 prezentacje dotyczące wybranego (przez siebie) tematu z zakresu podanego przez Prowadzącego. Powinny one być dziełem własnego autorstwa opierającym się o fachową literaturę. Po ich wysłuchaniu Prowadzący konwersatorium musi mieć bowiem wrażenie, że konkretna osoba przemyślała wszystko i potrafiła o tym ciekawie opowiedzieć. Koniecznie mają to być wystąpienia, a nie odczyty – ćwiczymy bowiem umiejętności miękkie!

Prezentacje wygłaszamy w wyznaczonym terminie - wszelkie inne sytuacje należy konsultować z Prowadzącym. Gdy Student bez takiej konsultacji nie przyjdzie na zajęcia = konieczność wygłoszenia, w późniejszym terminie, dodatkowej "karnej" prezentacji.

Uwaga: 3 najciekawsze, zdaniem Prowadzącego, prezentacje = ocena końcowa podwyższona o 1 stopień (warunek: ocena pozytywna z testu). 1 osoba = 1 tego typu bonus.

3. Aktywne uczestnictwo w zajęciach

Studenci powinni przygotowywać się do zajęć i aktywnie w nich uczestniczyć, przez co należy rozumieć możliwie częste merytoryczne zabieranie głosu w dyskusjach. Może się to okazać niezwykle ważne przy wystawianiu ocen końcowych z kursu, gdyż stanowić może - lecz tylko w rozsądnych granicach!!! - podstawę do negocjacji.

Minimum 6 aktywności = ocena końcowa podwyższona o pół stopnia (warunek: ocena pozytywna z testu).

Minimum 12 aktywności = zwolnienie z testu końcowego z oceną bardzo dobrą

Uwaga: jedna osoba może uzyskać podwyższenie oceny zarówno za aktywność jak i prezentację (warunek: ocena pozytywna z testu).

4. Test końcowy

Po spełnieniu powyższych warunków studenci dopuszczeni zostaną do pisania testu końcowego. Test ten składać się będzie z 25 pytań jednokrotnego wyboru. Prowadzący nie przewiduje jakichkolwiek punktów ujemnych za udzielanie błędnych odpowiedzi, w związku z tym, gdy dojdzie do sytuacji, że ktoś czegoś nie wie, warto będzie „strzelać” - może się uda…

Warunkiem podstawowym zaliczenia testu będzie uzyskanie minimum 16 punktów. 1 pytanie = 1 punkt

Niepowodzenie na teście = „dwója” z konwersatorium (bez wyjątków!!!)

Przybycie na wyznaczony termin pisania testu końcowego jest obowiązkowe - nie można samemu decydować, kiedy pisać! Jeżeli bez konsultacji z Prowadzącym Student nie przyjdzie na test = ocena niedostateczna w pierwszym terminie.

Uwagi:

Dr R.Willa - ćw - PL - S2 - 1 - sp. AiZIP - stacjonarne

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu.