Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu - Centralny punkt logowaniaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Etyka dziennikarska

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 2401-D-S1-1-ED Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (0223) Filozofia i etyka
Nazwa przedmiotu: Etyka dziennikarska
Jednostka: Instytut Badań Informacji i Komunikacji
Grupy: Dziennikarstwo i komunikacja społeczna I rok s1
Punkty ECTS i inne: 3.00
Język prowadzenia: polski
Wymagania wstępne:

Brak. Przedmiot dostępny dla wszystkich studentów.

Rodzaj przedmiotu:

kanon

Całkowity nakład pracy studenta:

60 godzin, w tym:

- 30 godzin – aktywne uczestnictwo w zajęciach (1 ECTS)

- 20 godzin – indywidualna lektura materiałów źródłowych, przygotowania do zajęć (1 ECTS)

- 10 godzin - przygotowanie do kolokwium końcowego i udział w kolokwium (1 ECTS)


Efekty uczenia się - wiedza:

Student:

W_1 - zna prawidłowości moralnego i etycznego działania świata współczesnych mediów masowych i dziennikarzy (K_W05)

W_2 - zna główne filozoficzne koncepcje dobrego dziennikarza stanowiące podstawy uprawiania niniejszego zawodu (K_W06)

W_3 - orientuje się w wieloaspektowości i skomplikowaniu funkcjonowania świata etycznego współczesnych dziennikarzy (K_W08)

W_4 - bada moralność i praktykę stosowania się zasad etycznych przez współczesnych dziennikarzy (K_W10)

W_5 - zna normy etyczne charakterystyczne dla świata dziennikarzy i mediów masowych, posługuje się kodeksami i katalogami norm (K_W15)

Efekty uczenia się - umiejętności:

Student:

U_1 - potrafi sprawnie posługiwać się etyczno-teoretycznym i filozoficznym zasobem pojęciowym w dokonywaniu analiz funkcjonowania współczesnego świata mediów masowych (K_U02)

U_2 - prawidłowo posługuje się normami etycznymi zaczerpniętymi z kodeksów i innych dokumentów etycznych (K_U05)

U_3 - analizuje konkretne przypadki ze świata dziennikarskiego pod kątem przestrzegania lub nieprzestrzegania norm etycznych (K_U07)

U_4 - umiejętnie posługuje się konkretnymi paradygmatami filozoficznymi i koncepcjami etycznymi w dokonywanych analizach (K_U12)

Efekty uczenia się - kompetencje społeczne:

Student:

K_1 - umiejętnie pracuje w grupie i wspólnie rozwiązuje postawione problemy etyczne i moralne (K_K03)

K_2 - prezentuje dylematy moralne i etyczne występujące we współczesnych mediach masowych oraz podejmuje się próby rozwiązania niniejszych dylematów (K_K05)

K_3 - promuje prospołeczne postawy a także zachowania zgodne z etyką zawodową oraz zasadami powszechnie rozumianej moralności (K_K06)

Metody dydaktyczne podające:

- pogadanka
- wykład konwersatoryjny
- wykład problemowy

Metody dydaktyczne poszukujące:

- biograficzna
- ćwiczeniowa
- giełda pomysłów
- klasyczna metoda problemowa
- obserwacji
- oxfordzka
- SWOT

Metody dydaktyczne w kształceniu online:

- metody odnoszące się do autentycznych lub fikcyjnych sytuacji
- metody oparte na współpracy
- metody wymiany i dyskusji

Skrócony opis:

Przedmiot jest wprowadzeniem w problematykę etyki dziennikarskiej, jej podstawowych pojęć, zagadnień, zasad i wyzwań, ze uwzględnieniem praktycznego ich zastosowania w ocenie sytuacji z życia mediów współczesnych.

Pełny opis:

1. Zajęcia wprowadzające.

2-3. Etyka jako taka. Podstawowe pojęcia etyki i moralności, węzłowe punkty dziejów etyki. Główne teorie etyczne.

4. Specyfika etyki dziennikarskiej jako etyki szczegółowej. Problem etyk zawodowych jako takich. Etyka dziennikarska a etyka mediów.

5. Kodeksy etyki dziennikarskiej. Omówienie najważniejszych kodeksów etyki dziennikarskiej, dokumentów prawnych jej dotyczących oraz charakterystyka działalności środowisk i ciał dziennikarskich zajmujących się kwestiami etycznymi.

6. Dziennikarstwo i społeczeństwo. Rola mediów i dziennikarzy w społeczeństwie m.in. jako przekazujących pewną wizję świata, umacniających wspólnotę i budujących społeczeństwo obywatelskie. Szczególna rola mediów w demokracji. Rola dziennikarzy w ramach mediów rozumianych jako tzw. „czwarta władza”.

7. Dziennikarstwo jako zawód i powołanie. Próba rekonstrukcji bądź zbudowania wzoru osobowego dobrego dziennikarza. Dziennikarstwo i etyka cnót. Dziennikarstwo jako misja. Rozróżnienie „watch-dog” i „lap-dog”.

8. Społeczna odpowiedzialność dziennikarza. Problem odpowiedzialności dziennikarza w kwestii przekazywanych informacji oraz wybranej formy przekazu względem społeczeństwa oraz osób prywatnych. Problem sposobów pozyskiwania informacji i ich selekcji. Paragraf 212.

9. Dziennikarz w służbie prawdzie. Rozważenie kwestii prawdy oraz obiektywności w dziennikarstwie na odpowiednich przykładach. Ochrona danych osobowych, danych wrażliwych, ochrona prywatności a wolność mediów i prawo społeczeństwa do informacji.

10. Analiza praktyki dziennikarskiej w Polsce i na świecie pod kątem etyki dziennikarskiej. Case studies: zaangażowanie dziennikarzy w politykę, dziennikarstwo a polityczna poprawność, prowokacje dziennikarskie, dziennikarze i tajne służby, dziennikarstwo śledcze, konflikty wartości w działalności dziennikarzy itp.

11. Dziennikarz wobec problemów światopoglądowych współczesności. Rozważenie stosunku dziennikarzy wobec takich kwestii światopoglądowych i moralnych, jak aborcja, eutanazja i związki homoseksualne. Media tolerancyjne, indyferentne, zideologizowane.

12. Pornografizacja sfery medialnej. Dziennikarze i ich rola w umacnianiu lub rugowaniu porno-wątków z kultury medialnej. Pornografia emocjonalna.

13. Dziennikarstwo z świecie komercji, „tandety”, „fakenewsów”, „docudramy” „reality shows”. Zmiany w pracy dziennikarza w dobie komercjalizacji i popkultury. Dziennikarz i pieniądze. Monetyzacja informacji. Kwestie finansowe we współpracy dziennikarzy z wydawcą i innymi podmiotami na rynku informacji.

14. Dziennikarstwo w dobie kultury obrazowej. Fotografia prasowa i reporterska i jej konteksty etyczne.

15. Zajęcia podsumowujące. Kolokwium końcowe.

Literatura:

Dziennikarski kodeks obyczajowy, dowolne wydanie, dostępny również w Internecie.

Eco U., Zapiski na pudełku od zapałek, różne wydania.

Karwat M., O złośliwej dyskredytacji, Warszawa 2007.

Kodeks dobrych praktyk wydawców prasy, dowolne wydanie, dostępny w Internecie.

Kodeks etyki dziennikarskiej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, dowolne wydanie, dostępny również w Internecie.

Kononiuk T., Etyczne dziennikarstwo. Ewolucja deontyczna zawodu, Warszawa 2015.

Levinson P., Miękkie ostrze, czyli historia i przyszłość rewolucji informacyjnej, Warszawa 1999.

McNair B., Seks, demokratyzacja pożądania i media, czyli kultura obnażania, Warszawa 2004.

MacIntyre A., Krótka historia etyki: filozofia moralności od czasów Homera do XX wieku, przeł. A. Chmielewski, Warszawa 2012.

Mroziewicz K., Dziennikarz w globalnej wiosce, Bydgoszcz – Warszawa 2006.

Pleszczyński J., Etyka dziennikarska, Warszawa 2007.

Rivers W. L., Mathews C., Etyka środków przekazu, przeł. J. Zakrzewski, E. Krasnodębska, Warszawa 1995.

Metody i kryteria oceniania:

- aktywność na zajęciach (waga: 40%)

- kolokwium końcowe (waga: 40%)

- dodatkowa aktywność w formie pisemnej (20%)

Praktyki zawodowe:

Nie dotyczy.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2017/18" (zakończony)

Okres: 2018-02-26 - 2018-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Sławomir Drelich
Prowadzący grup: Sławomir Drelich
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

1. Zajęcia wprowadzające.

2. Specyfika etyki dziennikarskiej – zagadnienia historyczno-teoretyczne. Zaprezentowanie etyki dziennikarskiej jako jednej z etyk szczegółowych, charakterystyka najważniejszych jej pojęć i zagadnień oraz zarys historyczny. Zarysowanie różnicy między etyką dziennikarską a etyką mediów.

3. Kodeksy etyki dziennikarskiej. Omówienie najważniejszych kodeksów etyki dziennikarskiej, dokumentów prawnych jej dotyczących oraz charakterystyka działalności środowisk i ciał dziennikarskich zajmujących się kwestiami etycznymi.

4. Etyka dziennikarska a etyka mediów. Odróżnienie etyki zindywidualizowanej od etyki zinstytucjonalizowanej. Wskazanie na specyfikę pojęć: profesja, branża, ludzie mediów.

5. Etyka i wartości. Dwa modele etyki: etyka ogólna i etyki szczegółowe. Problemy etyki ogólnej. Natura etyki. Etyka a moralność. Sokratejska etyka i mądrość sofistów.

6. Dziennikarze i media. Funkcjonowanie dziennikarzy w ramach sformalizowanego i zinstytucjonalizowanego systemu mediów współczesnych. Rola dziennikarzy w ramach mediów rozumianych jako tzw. „czwarta władza”.

7. Dziennikarstwo i społeczeństwo. Rola mediów i dziennikarzy w społeczeństwie m.in. jako przekazujących pewną wizję świata, umacniających wspólnotę i budujących społeczeństwo obywatelskie. Szczególna rola mediów w demokracji.

8. Aksjologiczna strona kodeksów etyki dziennikarskiej. Wskazanie tych elementów kodeksów etyki dziennikarskiej, które stają się fundamentem etyki normatywnej obowiązującej w świecie dziennikarskim i składają się na swoistą aksjologię dziennikarstwa.

9. Dziennikarstwo jako zawód i powołanie. Próba rekonstrukcji bądź zbudowania portretu dobrego dziennikarza. Dziennikarstwo jako misja. Rozróżnienie między dziennikarzami typu „watch-dog” oraz „lap-dog”.

10. Dziennikarz w służbie prawdzie. Rozważenie kwestii prawdy oraz obiektywności w dziennikarstwie na odpowiednich przykładach. Ochrona danych osobowych, danych wrażliwych, ochrona prywatności a wolność mediów i prawo społeczeństwa do informacji.

11. Społeczna odpowiedzialność dziennikarza. Problem odpowiedzialności dziennikarza w kwestii przekazywanych informacji oraz wybranej formy przekazu względem społeczeństwa oraz osób prywatnych. Problem sposobów pozyskiwania informacji i ich selekcji.

12. Dziennikarstwo i etyka cnót. Przyjrzenie się aksjologii dziennikarskiej przez pryzmat Arystotelesowskiej etyki cnót. Wskazanie najważniejszych dla dziennikarza cnót oraz scharakteryzowanie najpopularniejszych anty-wartości w świecie dziennikarskim.

13. Analiza praktyki dziennikarskiej w Polsce i na świecie pod kątem etyki dziennikarskiej. Ocena takich zjawisk jak: zaangażowanie dziennikarzy w politykę, dziennikarstwo a polityczna poprawność, prowokacje dziennikarskie, dziennikarze i tajne służby, dziennikarstwo śledcze, konflikty wartości w działalności dziennikarzy itp.

14. Dziennikarz wobec problemów światopoglądowych współczesności. Rozważenie stosunku dziennikarzy wobec takich kwestii światopoglądowych i moralnych, jak aborcja, eutanazja i związki homoseksualne. Media tolerancyjne, indyferentne, zideologizowane.

14. Pornografizacja sfery medialnej. Dziennikarze i ich rola w umacnianiu lub rugowaniu porno-wątków z kultury medialnej. Czy dziennikarz powinien wspierać kulturę wysoką?

14. Dziennikarstwo z świecie komercji, „tandety” i „reality shows”. Prześledzenie zmian w pracy dziennikarza, jakie dokonują się w dobie komercji i popkultury. Dziennikarz i pieniądze. Kwestie finansowe we współpracy dziennikarzy z wydawcą.

15. Zajęcia podsumowujące. Kolokwium końcowe.

Literatura:

1. Wykład wprowadzający – brak tekstu do przeczytania.

2. Wykład wprowadzający - brak tekstu do przeczytania.

3. (a) Kodeks etyki dziennikarskiej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

(b) Kodeks dobrych praktyk wydawców prasy.

(c) Dziennikarski kodeks obyczajowy.

4. Pleszczyński J., Etyka dziennikarska a etyka mediów, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, Difin, Warszawa 2007, s. 17-33.

5. Pleszczyński J., Etyka dziennikarska a etyka mediów, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, Difin, Warszawa 2007, s. 34-56.

6. Pleszczyński J., Media i dziennikarstwo, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 57-86.

7. Pleszczyński J., Dziennikarze a społeczeństwo, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 87-105.

8. Pleszczyński J., Dziennikarska etyka normatywna, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 106-130.

9. Pleszczyński J., Dobre dziennikarstwo oraz Wiedza jako warunek etycznego dziennikarstwa, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 131-164.

10. Pleszczyński J., Prawda i obiektywność, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 166-182.

11. Pleszczyński J., Odpowiedzialność mediów i dziennikarzy, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 183-202.

12. Pleszczyński J., Etyka dziennikarska, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 203-229.

13. Pleszczyński J., Przykłady z praktyki, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 230-256.

14. McNair B., Homoseksualizm w kulturze szerokiego odbiorcy, [w:] Tegoż, Seks, demokratyzacja pożądania i media, czyli kultura obnażania, przeł. E. Klekot, Wydawnictwo Muza, Warszawa 2004, s. 254-293.

14. McNair B., Porno-chic, czyli pornografizacja kultury szerokiego odbiorcy, w:] Tegoż, Seks, demokratyzacja pożądania i media, czyli kultura obnażania, przeł. E. Klekot, Wydawnictwo Muza, Warszawa 2004, s. 127-178.

14. Brenton S., Cohen R., Nastroje oraz Laboratorium ludzkich zachowań, [w:] Tychże, Polowanie na ludzi, przeł. L. Stawowy, Wydawnictwo Muza, Warszawa 2003, s. 107-157.

15. Zajęcia podsumowujące – brak tekstu do przeczytania

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2018/19" (zakończony)

Okres: 2019-02-25 - 2019-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Sławomir Drelich
Prowadzący grup: Sławomir Drelich
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

1. Zajęcia wprowadzające.

2. Specyfika etyki dziennikarskiej – zagadnienia historyczno-teoretyczne. Zaprezentowanie etyki dziennikarskiej jako jednej z etyk szczegółowych, charakterystyka najważniejszych jej pojęć i zagadnień oraz zarys historyczny. Zarysowanie różnicy między etyką dziennikarską a etyką mediów.

3. Kodeksy etyki dziennikarskiej. Omówienie najważniejszych kodeksów etyki dziennikarskiej, dokumentów prawnych jej dotyczących oraz charakterystyka działalności środowisk i ciał dziennikarskich zajmujących się kwestiami etycznymi.

4. Etyka dziennikarska a etyka mediów. Odróżnienie etyki zindywidualizowanej od etyki zinstytucjonalizowanej. Wskazanie na specyfikę pojęć: profesja, branża, ludzie mediów.

5. Etyka i wartości. Dwa modele etyki: etyka ogólna i etyki szczegółowe. Problemy etyki ogólnej. Natura etyki. Etyka a moralność. Sokratejska etyka i mądrość sofistów.

6. Dziennikarze i media. Funkcjonowanie dziennikarzy w ramach sformalizowanego i zinstytucjonalizowanego systemu mediów współczesnych. Rola dziennikarzy w ramach mediów rozumianych jako tzw. „czwarta władza”.

7. Dziennikarstwo i społeczeństwo. Rola mediów i dziennikarzy w społeczeństwie m.in. jako przekazujących pewną wizję świata, umacniających wspólnotę i budujących społeczeństwo obywatelskie. Szczególna rola mediów w demokracji.

8. Aksjologiczna strona kodeksów etyki dziennikarskiej. Wskazanie tych elementów kodeksów etyki dziennikarskiej, które stają się fundamentem etyki normatywnej obowiązującej w świecie dziennikarskim i składają się na swoistą aksjologię dziennikarstwa.

9. Dziennikarstwo jako zawód i powołanie. Próba rekonstrukcji bądź zbudowania portretu dobrego dziennikarza. Dziennikarstwo jako misja. Rozróżnienie między dziennikarzami typu „watch-dog” oraz „lap-dog”.

10. Dziennikarz w służbie prawdzie. Rozważenie kwestii prawdy oraz obiektywności w dziennikarstwie na odpowiednich przykładach. Ochrona danych osobowych, danych wrażliwych, ochrona prywatności a wolność mediów i prawo społeczeństwa do informacji.

11. Społeczna odpowiedzialność dziennikarza. Problem odpowiedzialności dziennikarza w kwestii przekazywanych informacji oraz wybranej formy przekazu względem społeczeństwa oraz osób prywatnych. Problem sposobów pozyskiwania informacji i ich selekcji.

12. Dziennikarstwo i etyka cnót. Przyjrzenie się aksjologii dziennikarskiej przez pryzmat Arystotelesowskiej etyki cnót. Wskazanie najważniejszych dla dziennikarza cnót oraz scharakteryzowanie najpopularniejszych anty-wartości w świecie dziennikarskim.

13. Analiza praktyki dziennikarskiej w Polsce i na świecie pod kątem etyki dziennikarskiej. Ocena takich zjawisk jak: zaangażowanie dziennikarzy w politykę, dziennikarstwo a polityczna poprawność, prowokacje dziennikarskie, dziennikarze i tajne służby, dziennikarstwo śledcze, konflikty wartości w działalności dziennikarzy itp.

14. Dziennikarz wobec problemów światopoglądowych współczesności. Rozważenie stosunku dziennikarzy wobec takich kwestii światopoglądowych i moralnych, jak aborcja, eutanazja i związki homoseksualne. Media tolerancyjne, indyferentne, zideologizowane.

14. Pornografizacja sfery medialnej. Dziennikarze i ich rola w umacnianiu lub rugowaniu porno-wątków z kultury medialnej. Czy dziennikarz powinien wspierać kulturę wysoką?

14. Dziennikarstwo z świecie komercji, „tandety” i „reality shows”. Prześledzenie zmian w pracy dziennikarza, jakie dokonują się w dobie komercji i popkultury. Dziennikarz i pieniądze. Kwestie finansowe we współpracy dziennikarzy z wydawcą.

15. Zajęcia podsumowujące. Kolokwium końcowe.

Literatura:

1. Wykład wprowadzający – brak tekstu do przeczytania.

2. Wykład wprowadzający - brak tekstu do przeczytania.

3. (a) Kodeks etyki dziennikarskiej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

(b) Kodeks dobrych praktyk wydawców prasy.

(c) Dziennikarski kodeks obyczajowy.

4. Pleszczyński J., Etyka dziennikarska a etyka mediów, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, Difin, Warszawa 2007, s. 17-33.

5. Pleszczyński J., Etyka dziennikarska a etyka mediów, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, Difin, Warszawa 2007, s. 34-56.

6. Pleszczyński J., Media i dziennikarstwo, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 57-86.

7. Pleszczyński J., Dziennikarze a społeczeństwo, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 87-105.

8. Pleszczyński J., Dziennikarska etyka normatywna, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 106-130.

9. Pleszczyński J., Dobre dziennikarstwo oraz Wiedza jako warunek etycznego dziennikarstwa, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 131-164.

10. Pleszczyński J., Prawda i obiektywność, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 166-182.

11. Pleszczyński J., Odpowiedzialność mediów i dziennikarzy, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 183-202.

12. Pleszczyński J., Etyka dziennikarska, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 203-229.

13. Pleszczyński J., Przykłady z praktyki, [w:] Tegoż, Etyka dziennikarska, dz. cyt., s. 230-256.

14. McNair B., Homoseksualizm w kulturze szerokiego odbiorcy, [w:] Tegoż, Seks, demokratyzacja pożądania i media, czyli kultura obnażania, przeł. E. Klekot, Wydawnictwo Muza, Warszawa 2004, s. 254-293.

14. McNair B., Porno-chic, czyli pornografizacja kultury szerokiego odbiorcy, w:] Tegoż, Seks, demokratyzacja pożądania i media, czyli kultura obnażania, przeł. E. Klekot, Wydawnictwo Muza, Warszawa 2004, s. 127-178.

14. Brenton S., Cohen R., Nastroje oraz Laboratorium ludzkich zachowań, [w:] Tychże, Polowanie na ludzi, przeł. L. Stawowy, Wydawnictwo Muza, Warszawa 2003, s. 107-157.

15. Zajęcia podsumowujące – brak tekstu do przeczytania

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2019/20" (zakończony)

Okres: 2020-02-29 - 2020-09-20
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Marcin Zdrenka
Prowadzący grup: Marcin Zdrenka
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

1. Zajęcia wprowadzające.

2-3. Etyka jako taka. Podstawowe pojęcia etyki i moralności, węzłowe punkty dziejów etyki. Główne teorie etyczne.

4. Specyfika etyki dziennikarskiej jako etyki szczegółowej. Problem etyk zawodowych jako takich. Etyka dziennikarska a etyka mediów.

5. Kodeksy etyki dziennikarskiej. Omówienie najważniejszych kodeksów etyki dziennikarskiej, dokumentów prawnych jej dotyczących oraz charakterystyka działalności środowisk i ciał dziennikarskich zajmujących się kwestiami etycznymi.

6. Dziennikarstwo i społeczeństwo. Rola mediów i dziennikarzy w społeczeństwie m.in. jako przekazujących pewną wizję świata, umacniających wspólnotę i budujących społeczeństwo obywatelskie. Szczególna rola mediów w demokracji. Rola dziennikarzy w ramach mediów rozumianych jako tzw. „czwarta władza”.

7. Dziennikarstwo jako zawód i powołanie. Próba rekonstrukcji bądź zbudowania wzoru osobowego dobrego dziennikarza. Dziennikarstwo i etyka cnót. Dziennikarstwo jako misja. Rozróżnienie „watch-dog” i „lap-dog”.

8. Społeczna odpowiedzialność dziennikarza. Problem odpowiedzialności dziennikarza w kwestii przekazywanych informacji oraz wybranej formy przekazu względem społeczeństwa oraz osób prywatnych. Problem sposobów pozyskiwania informacji i ich selekcji. Paragraf 212.

9. Dziennikarz w służbie prawdzie. Rozważenie kwestii prawdy oraz obiektywności w dziennikarstwie na odpowiednich przykładach. Ochrona danych osobowych, danych wrażliwych, ochrona prywatności a wolność mediów i prawo społeczeństwa do informacji.

10. Analiza praktyki dziennikarskiej w Polsce i na świecie pod kątem etyki dziennikarskiej. Case studies: zaangażowanie dziennikarzy w politykę, dziennikarstwo a polityczna poprawność, prowokacje dziennikarskie, dziennikarze i tajne służby, dziennikarstwo śledcze, konflikty wartości w działalności dziennikarzy itp.

11. Dziennikarz wobec problemów światopoglądowych współczesności. Rozważenie stosunku dziennikarzy wobec takich kwestii światopoglądowych i moralnych, jak aborcja, eutanazja i związki homoseksualne. Media tolerancyjne, indyferentne, zideologizowane.

12. Pornografizacja sfery medialnej. Dziennikarze i ich rola w umacnianiu lub rugowaniu porno-wątków z kultury medialnej. Pornografia emocjonalna.

13. Dziennikarstwo z świecie komercji, „tandety”, „fakenewsów”, „docudramy” „reality shows”. Zmiany w pracy dziennikarza w dobie komercjalizacji i popkultury. Dziennikarz i pieniądze. Monetyzacja informacji. Kwestie finansowe we współpracy dziennikarzy z wydawcą i innymi podmiotami na rynku informacji.

14. Dziennikarstwo w dobie kultury obrazowej. Fotografia prasowa i reporterska i jej konteksty etyczne.

15. Zajęcia podsumowujące. Kolokwium końcowe.

Literatura:

Dziennikarski kodeks obyczajowy, dowolne wydanie, dostępny również w Internecie.

Eco U., Zapiski na pudełku od zapałek, różne wydania.

Karwat M., O złośliwej dyskredytacji, Warszawa 2007.

Kodeks dobrych praktyk wydawców prasy, dowolne wydanie, dostępny w Internecie.

Kodeks etyki dziennikarskiej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, dowolne wydanie, dostępny również w Internecie.

Kononiuk T., Etyczne dziennikarstwo. Ewolucja deontyczna zawodu, Warszawa 2015.

Levinson P., Miękkie ostrze, czyli historia i przyszłość rewolucji informacyjnej, Warszawa 1999.

McNair B., Seks, demokratyzacja pożądania i media, czyli kultura obnażania, Warszawa 2004.

MacIntyre A., Krótka historia etyki: filozofia moralności od czasów Homera do XX wieku, przeł. A. Chmielewski, Warszawa 2012.

Mroziewicz K., Dziennikarz w globalnej wiosce, Bydgoszcz – Warszawa 2006.

Pleszczyński J., Etyka dziennikarska, Warszawa 2007.

Rivers W. L., Mathews C., Etyka środków przekazu, przeł. J. Zakrzewski, E. Krasnodębska, Warszawa 1995.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2020/21" (w trakcie)

Okres: 2021-02-22 - 2021-09-20
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Marcin Lisiecki
Prowadzący grup: Marcin Lisiecki
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

1. Zajęcia wprowadzające.

2-3. Etyka jako taka. Podstawowe pojęcia etyki i moralności, węzłowe punkty dziejów etyki. Główne teorie etyczne.

4. Specyfika etyki dziennikarskiej jako etyki szczegółowej. Problem etyk zawodowych jako takich. Etyka dziennikarska a etyka mediów.

5. Kodeksy etyki dziennikarskiej. Omówienie najważniejszych kodeksów etyki dziennikarskiej, dokumentów prawnych jej dotyczących oraz charakterystyka działalności środowisk i ciał dziennikarskich zajmujących się kwestiami etycznymi.

6. Dziennikarstwo i społeczeństwo. Rola mediów i dziennikarzy w społeczeństwie m.in. jako przekazujących pewną wizję świata, umacniających wspólnotę i budujących społeczeństwo obywatelskie. Szczególna rola mediów w demokracji. Rola dziennikarzy w ramach mediów rozumianych jako tzw. „czwarta władza”.

7. Dziennikarstwo jako zawód i powołanie. Próba rekonstrukcji bądź zbudowania wzoru osobowego dobrego dziennikarza. Dziennikarstwo i etyka cnót. Dziennikarstwo jako misja. Rozróżnienie „watch-dog” i „lap-dog”.

8. Społeczna odpowiedzialność dziennikarza. Problem odpowiedzialności dziennikarza w kwestii przekazywanych informacji oraz wybranej formy przekazu względem społeczeństwa oraz osób prywatnych. Problem sposobów pozyskiwania informacji i ich selekcji. Paragraf 212.

9. Dziennikarz w służbie prawdzie. Rozważenie kwestii prawdy oraz obiektywności w dziennikarstwie na odpowiednich przykładach. Ochrona danych osobowych, danych wrażliwych, ochrona prywatności a wolność mediów i prawo społeczeństwa do informacji.

10. Analiza praktyki dziennikarskiej w Polsce i na świecie pod kątem etyki dziennikarskiej. Case studies: zaangażowanie dziennikarzy w politykę, dziennikarstwo a polityczna poprawność, prowokacje dziennikarskie, dziennikarze i tajne służby, dziennikarstwo śledcze, konflikty wartości w działalności dziennikarzy itp.

11. Dziennikarz wobec problemów światopoglądowych współczesności. Rozważenie stosunku dziennikarzy wobec takich kwestii światopoglądowych i moralnych, jak aborcja, eutanazja i związki homoseksualne. Media tolerancyjne, indyferentne, zideologizowane.

12. Pornografizacja sfery medialnej. Dziennikarze i ich rola w umacnianiu lub rugowaniu porno-wątków z kultury medialnej. Pornografia emocjonalna.

13. Dziennikarstwo z świecie komercji, „tandety”, „fakenewsów”, „docudramy” „reality shows”. Zmiany w pracy dziennikarza w dobie komercjalizacji i popkultury. Dziennikarz i pieniądze. Monetyzacja informacji. Kwestie finansowe we współpracy dziennikarzy z wydawcą i innymi podmiotami na rynku informacji.

14. Dziennikarstwo w dobie kultury obrazowej. Fotografia prasowa i reporterska i jej konteksty etyczne.

15. Zajęcia podsumowujące. Kolokwium końcowe.

Literatura:

Dziennikarski kodeks obyczajowy, dowolne wydanie, dostępny również w Internecie.

Eco U., Zapiski na pudełku od zapałek, różne wydania.

Karwat M., O złośliwej dyskredytacji, Warszawa 2007.

Kodeks dobrych praktyk wydawców prasy, dowolne wydanie, dostępny w Internecie.

Kodeks etyki dziennikarskiej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, dowolne wydanie, dostępny również w Internecie.

Kononiuk T., Etyczne dziennikarstwo. Ewolucja deontyczna zawodu, Warszawa 2015.

Levinson P., Miękkie ostrze, czyli historia i przyszłość rewolucji informacyjnej, Warszawa 1999.

McNair B., Seks, demokratyzacja pożądania i media, czyli kultura obnażania, Warszawa 2004.

MacIntyre A., Krótka historia etyki: filozofia moralności od czasów Homera do XX wieku, przeł. A. Chmielewski, Warszawa 2012.

Mroziewicz K., Dziennikarz w globalnej wiosce, Bydgoszcz – Warszawa 2006.

Pleszczyński J., Etyka dziennikarska, Warszawa 2007.

Rivers W. L., Mathews C., Etyka środków przekazu, przeł. J. Zakrzewski, E. Krasnodębska, Warszawa 1995.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu.